Heidegger en Himmler’s Hohenstoffeln

De rode wouw voor de Hohenstoffeln

Na de romantische toer in de donkergroene Wutachschlucht, beklommen we de berg die door ingrijpen van diepgroene Heinrich Himmler in 1938 tot Naturschutzgebiet werd: de Hohenstoffel, een product van vulkanisme uit het Tertiair. Moeder Aarde-dichter Ludwig Finkh schreef Himmler een persoonlijke brief, met dringend verzoek om de basaltwinning op deze berg te stoppen.

Die basaltwinning zou de oorspronkelijke staat verminken van de berg met daarop resten van een oude Germaanse burcht.

Het silhouet van de Hohenstoffel(n), twee piekjes op 1 berg waarop eerder een burcht stond. Het is 1 van de weinige bergen in de Hegau die er uit springt. Dat zal de reden zijn waarom er speciale betekenis aan werd gehecht

Overal burchten met de Zwitserse Alpen op de achtergrond

De populaire dichter Finkh vond in paganist en natuurvereerder Himmler een geestverwant. Hij hield ook van oorspronkelijke Duitse natuur, riddertaferelen en oude burchten, zoals ik beschreef in het bezoek aan de Wewelsburg.

Ze hadden gewoon goede smaak, met uniformen van top mode-ontwerpers, design van Porsche, de schoenen van Adi Dassler (Adidas), en de vooruitstrevende (raket)technologie van Werner von Braun.

Milieudichter Ludwig Finkhe 'redde' de Hohenstoffel via ingrijpen van Heinrich Himmler

Ecologisch dichter Ludwig Finkh ‘redde’ de Hohenstoffel via ingrijpen van Heinrich Himmler

Net als moderne natuurlobby
De basalt-exploitant ging dankzij Himmler’s ecologische ingrijpen na Finkh’s lobby voor bijna een miljoen Reichsmark aan investeringen het schip in. In die tijd natuurlijk een enorm bedrag. Hij moest de ‘Stoffel’ met rust laten, met inzet van de Natuurbeschermingswet van 1935. Victorie voor de natuurbescherming.

De rondweg om de Hohenstoffel(n) is nu naar Finkh vernoemd. De ‘n’ is facultief: het is 1 berg met 2 piekjes.

Overal zweeft hij rond bij de Hohenstoffeln, de rode wouw

Finkh had een heel lobbycomite om zich heen verzameld.

De natuurfilosoof Martin Heidegger (Sein und Zeit) deed mee. De techniek zou volgens Heidegger de mens maar vervreemden van zijn oorsprong.

De nu verlaten basaltgroeve bovenaan de Hohenstoffel

Ook lid van de Coalitie voor het ‘natuurlijk’ houden van de Hohenstoffeln was Fritz Todt, topman in het Derde Rijk. Die coordineerde later de opbouw van het Duitse wapenarsenaal bij haar ambitie om Lebensraum in het Oosten te veroveren, ten koste van Slavische volkeren. Die waren voor de Duitsers waren wat Afrikanen waren voor de Britse kolonialen: minderwaardigen.

Ook Ludwig Klages zat in Finkh’s actie-comitie voor behoud van de Hohenstoffel in ‘oorspronkelijke’ staat. Klages hield al in 1913 een soort Groene Bergrede voor de Duitse jeugdbeweging. Die heette ‘Mensch und Erde’, toen hij die jeugd op de berg Hohe Meissner toesprak (achter Kassel).

Die redevoering werd in 1980 een soort schotschrift van de Duitse Grunen.

Hoogzit van modern perspectief
Het is makkelijk om Ludwig Finkh dus af te serveren als ‘ein Alter Vernagelter Nazi‘. Wanneer je insteek is om de eigen tijd met haar eigen mentale en culturele ballast tot norm te verheffen.

Dat doet ook de Duitse historicus Frank Uekotter. Die schreef over Finkh zijn lobby in het boek ‘The Green and the Brown, a history of conservation in Nazi Germany

Aan Uekotter ontleen ik het idee om de Hohenstoffel te bezoeken, en de eveneens met de Natuurbeschermingswet 1935 van economische activiteit gezuiverde Wutachschlucht. Uekotter beschrijft het als 1 van 4 voorbeelden van natuurbescherming in wat Duitsers de NS-Zeit noemen.

Terwijl de Nationaal Socialisten met hun ecologisch romanticisme niet vreselijk afweken van wat nu bij Uekotter zijn geestverwanten (zoals het Rachel Carson institute dat hem betaalt) gewoon is: die hang naar natuurzuiverheid en oorspronkelijkheid.

Ook de totalitaire trekken vind je bij delen van de moderne groene beweging terug.

De rondweg is nog naar Finkh vernoemd

Oorspronkelijk stond op de Hohenstoffel een Burcht, die bij de 30 jarige oorlog werd verwoest, zoals zovele burchten in Duitsland toen

Inspiratie
Finkh putte inspiratie uit de Duitse ‘oorspronkelijke natuur’.

Lees zijn gedicht hier over de frisse Aprilregen in Gothische letters.

Screen Shot 2016-04-03 at 11.33.09

Dat zoeken van een inspiratiebron is wat ieder denkend mens doet.

Inspiratie bijtanken. Deze bij doet dat bij een boswilg in bloei op de Hohenstoffel

Inspiratie bijtanken. Deze bij doet dat in de natuur: bij een boswilg in bloei op de Hohenstoffel

 Wat is die inspiratiebron dan?
Finkh zocht in Moeder Aarde de bron van het zuivere Zijn.  De Natuur in kapitalen speelt daarbij een belangrijke rol. Natuurlijke Oorspronkelijkheid, gezuiverd van vreemde smetten.

Wat is die vervuiling dan van dat lichaam en geest, die mensen zou vervreemden?

De Joodse leer van schuld en zonde, die moest afgeworpen omdat deze de mens van haar oorspronkelijke zuivere natuur zou hebben vervreemd.

We zien het idee bij Lynn White terug met zijn ‘On the Historical Roots of Our Ecological Crisis’ uit 1968: de Joods-Christelijke leer maakte de mens tot ‘heerser’, volgens White en dat zou tot exploitatie leiden. 

Finkh en geestverwanten zijn dus niet zomaar ‘alte vernagelte Nazi’s’, ze staan in een Europese denktraditie die nog steeds levend is.

Het omringende landschap kent enkele vulkanen uit het Tertiair, net als de Hohenstoffeln met haar basalt dat vulkanisch van oorsprong is

Zo werd het in de ’30-er jaren ook mainstream om af te geven op de leer van schuld en boete die het christendom bracht, als Joodse erfenis. Met name in relatie tot lichamelijkheid en erotiek. Zo zou je vervolgens vrij van schuldgevoel op ‘natuurlijke’ wijze kunnen leven. Net als de dieren.

Je oorspronkelijke zelf, gezuiverd van culturele vervuiling, zo denken moderne ‘groenen’ nog steeds. De Nationaal Socialisten – overtuigde anti-theisten- experimenteerden ook volop met drugs. (zie Norman Ohler’s ‘Drugs en het Derde Rijk’)

Op de top, de Nordgipfel van 840 meter

Bovenop de Hohenstoffel kom je een Hegauer/lokale bewoner tegen, waarmee spontaan een conversatie ontstaat over juist dit: hoe modern was dat ecologisch romanticisme van het Nazisme? We spraken over Martin Heidegger’s Sein und Zeit waarvan de grondgedachte vrij Oosters is.

  • De hele Oosterse en Westerse filosofie in 3 zinnen uitgelegd: Bij Oosters denken moet je houding ten opzichte van de wereld veranderen, om tot meer geluk te komen. Lijden ontstaat door hechting. Wereldverzaking, Loslaten is de weg. Jij bent niets, een zoveelste incarnatie.
  • Bij Westers denken verander je de wereld, de omstandigheden om zo meer geluk te krijgen. Wereldverbeteren. Aanpakken. Ik is uniek. Zelfkennis wend je aan om aardse zaken eenvoudiger te bemachtigen.

In de praktijk kom je tot een mix van beide.

Kasja liebt Waldek, uitgelegd in Hohenstoffeler De Liefde in basaltstenen uitgelegd

Zijn en Tijd
Ons gesprek ging over ‘Zijn Schuld Kome over ons en onze Kinderen’, wat de Joden volgens het Nieuwe Testament aan Pilatus toeschreeuwden, om Jezus maar aan het kruis te krijgen. Die claim geldt wel als religieuze rechtvaardiging van wat we anti-Semitisme gingen noemen.

Een soort negatief volks-kharma hangt al generaties rond het Joodse volk. Een volk dat in haar eigen heilige boek zich door God persoonlijk laat uitverkoren als apart van de rest, ze krijgen een ‘Sonderbehandlung’.

Een volk dat haar eigen land uit geknikkerd werd door Romeinse Keizer Hadrianus, waarna Israel tot ‘Palestina’ werd omgedoopt. Waarna ze de diaspora ingingen, en overal woonden als bohemiens, niet verbonden met de ‘Heimat’ waarin ze wonen.

The Voluntary Human Extinction Movement. Het extreme ecologisme kent ook genocidale en fascistische elementen.

Negatief kharma, dat is ook de mentale schuldenlast die generaties Duitsers nog zullen meetorsen.

We spraken over het zuivere Zijn, zoals de Indiase Goeroe Nisargadatha Maharaj leerde in het ook in het Nederlands vertaalde I Am That. Meer Oosters dan bij Goeroe Nisargadatha Maharaj kan het niet worden. De eeuwigheid is het nu. Het loslaten van (valse) identificaties (ik ben zus en zo, dat) leidt volgens hem tot een vrijer, natuurlijker leven zonder schuldgevoelens.

Tot zuiver zijn.

Nisargadatha Maharaj heeft een Friese goeroe-volger Douwe Tiemersma van de filosofie-faculteit van de Erasmus Universiteit. Nisargadatha schijnt weer inspirator te zijn van de New Age Duitser-Canadees die nu aan de lopende band boeken verkoopt: Eckhart Tolle.

Satan zou in het Sanskriet staan voor ‘schaduw’, zo stelde de Duitser op de Hohenstoffel. Schaduw kan niet zonder Licht bestaan.

De kerngedachte van deze Oosterse goeroe:

Refuse all thoughts except one: the thought ‘I am’. The mind will rebel in the beginning, but with patience and perseverance it will yield and keep quiet. Once you are quiet, things will begin to happen spontaneously and quite naturally without any interference on your part.

Het vredesteken bij de Hohenstoffeln. Ook onder dit teken zijn mensen omgelegd…

Oosterburen waren heel Oosters
Terug naar die hectische jaren ’30 van vorige eeuw, toen de Duitsers het christendom wilden afschudden, en terug wilden naar de ‘oorsprong’. Het hakenkruis is een mainstream Oosters symbool, dat de zon uitbeeldt. Dus gewoon heidense natuur-verering.

In het boek I Am That lees je nog een aanwijzing, waarom het ook normaal is, menselijk, om een grote leider te volgen voor inspiratie, een Beweging, of De Leer. Lees de vertaler Maurice Frydman in het voorwoord

Uneducated though the Master is, his conversation is enlightened to an extraordinary degree. Though born and brought up in poverty, he is the richest of the rich, for he has the limitless wealth of perennial knowledge, compared to which the most fabulous treasures are mere tinsel.

He is warm-hearted and tender, shrewdly humorous, absolutely fearless and absolutely true — inspiring, guiding and supporting all who come to him.

Dat zeiden omstanders van Adolf Hitler ook.

Nog beter uitzicht, met in de verte nog een vulkanische piek en vulkaanmeer. Nog verderop bestaat Schwabisch gebergte weer uit graniet, als verlengstuk van de geologisch nog vrij jonge Alpen

Terug op aarde
Die Hohenstoffel is overigens maar een teleurstellend bergje, qua natuurschoon. Er bloeit een plantje dat Duitsers Immergrun noemen met een blauwe windmolen-achtige bloeiwijze, bij ons heet dat Maagdenpalm. Er staan wat ruinerestanten op van een burcht. Maar de hele omgeving wemelt van burchten op bergen die er veel beter bij staan.

Je krijgt medelijden met de arme basalt-bikker die zo een schuldenlast kreeg, uit naam van natuurbescherming.

En oh ja: waarOM leef je, dat is de domste vraag die je kunt stellen, zo sprak de Duitser op de Hohenstoffel. Want op die vraag bestaat geen bevredigend antwoord. Want welk antwoord zou je op fysiek niveau immers bevredigen, behalve iets dat er altijd is. Dat ‘er is’.

‘Ik ben die ik ben’, zo viel me toen in. Zo openbaarde JHWH zich aan de vertegenwoordiger van zijn uitverkoren volk, Mozes in Exodus 3 (14-15).

De ruine-restanten van de Hohenstoffel-burcht zijn in mum van tijd door de natuur bezet, zoals deze beuk

Zodat het individu, het Ik, de persoon juist WEL belangrijk werd met een eigen Naam. Niet een anoniem onderdeel van die zelfde anonieme zijns-oceaan. Maar de Mensgod met eigen karakter die zich losrukte van de Oosterse denkwijze en het veelgodendom. Plots hoorde je het ruisen van de wind, maar daarin was God niet.

Voor persoonlijk bewustzijn moet je weer niet in ‘de natuur’ zijn.

2 Replies to “Heidegger en Himmler’s Hohenstoffeln”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *