2030, George Orwell in de Polder (5)

Moeder Aarde, symbool van de Klimaatsocialistische Partij

In aflevering 4 schreeuwde onze held Willem Smit, werkzaam bij het Ministerie van Klimaat met omstanders mee tegen de Klimaatontkenner Marcel Goldstein, tijdens de Twee Minuten Klimaat. Om vervolgens mee te stampen met de hymne ‘Earth, First’ bij de beeltenis van de Kwetsbare Blauwe Planeet die door een Kanker, de CO2-uitstotende mensheid wordt verwoest.

Vandaag gelooft Smit in partijlid Maarten Beulemans een medestander te zien, en hij vat de moed op tot schrijven in zijn onrechtmatig gekochte dagboek zonder CO2-label, en bezoedelt het symbool van De Klimaatsocialistische Partij (Klimsoc), Moeder Aarde. Voor de nieuwkomers, lees eerst deel 1, 2, 3 en 4

Klimaat Socialistische Partij Nederland, fusie van VVD, CU, CDA, Groen Links, PvdA en D66

In de Twee Minuten Klimaat kon Willem Smit het niet helpen, dat hij deelnam aan de algemene bedwelming, maar dit ondermenselijke gezang van Earth….First…..Earth….First…vervulde hem altijd met afgrijzen. Natuurlijk zong hij met de rest mee, je kon niet anders. Je gevoelens verbergen, je gezicht in bedwang houden, doen wat alle anderen deden, was een instinctieve reactie.

Maar er was een flits van een paar seconden, waarin de uitdrukking in zijn ogen hem mogelijkerwijs had kunnen verraden. En net op dat ogenblik had die veelzeggende gebeurtenis plaatsgegrepen.

Even ving hij de blik op van Maarten Beulemans, die was gaan staan. Beulemans had zijn zwarte hoornbril afgezet- van het type dat alle ‘kwaliteitsjournalisten’ plachten te dragen die met hun nichterige heuptasjes in duurzame Amsterdamse koffiebars rondhangen- en was bezig die weer op zijn neus te plaatsen.

Maar er was een fractie van een seconde dat hun ogen elkaar ontmoetten, en zolang dit gebeurde wist Willem Smit- ja hij wist het- dat Beulemans het zelfde dacht als hij.

Er was onmiskenbaar een boodschap overgebracht. Het was alsof hun beider geesten zich hadden geopend en de gedachten van de een waren overgevloeid in de ander via hun ogen.

…volgens dit narcistische huppelkutje van D66 kun je alleen tegen die klimaatwet zijn als egoitische boze burger….

‘ik ben met je’, scheen Beulemans tot hem te zeggen. ‘Ik weet precies wat jij voelt’. Ik weet alles van je minachting naar De Partij, je haat, je walging voor het Klimaatsocialisme. Maar maak je geen zorgen, ik sta aan jouw kant!’. En toen was de flits van verstandhouding voorbij en Beulemans zijn gezicht was even ondoogrondelijk als van ieder ander.

Dat was alles- zo herinnerde Smit zich, leunend boven zijn dagboek- en hij voelde zich al onzeker of het wel was gebeurd. Er volgde nooit iets op zulke voorvallen. Het enige, wat zij uitwerkten was dat in hem het geloof, of de hoop levendig bleef, dat er behalve hij zelf nog andere vijanden van de Klimaatsocialistische Partij waren.

Jan Paul van Soest ziet overal klimaat-saboteurs…

Misschien waren de geruchten over uitgebreide ondergrondse samenzweringen van Klimaatsceptici tenslotte toch waar- misschien bestond de Twijfelbrigade werkelijk! Het was, ondanks de eindeloze arrestaties, bekentenissen en executies onder commando van de Klimaatpotentaat Sandor Gaastra, onmogelijk er zeker van te zijn dat de Twijfelbrigade niet alleen maar een legende was.

Er was geen bewijs, alleen maar vluchtige flitsen, flarden van toevallig gehoorde gesprekken, tweeslachtige uitingen op het door de Partij gecontroleerde Smartweb, mensen die elkaar in het voorbijgaan een teken leken te geven. Maar dat had Willem Smit zich ook kunnen inbeelden. Hij was teruggekeerd naar zijn door de afdeling Menselijke Voorraden ingerichte werkbox zonder naar Beulemans om te zien.

Garrett Hardin’s 50 jaar oude ‘oplossing’ met Klimaat realiteit

…………

Willem Smit schudde zichzelf wakker na zijn gemijmer….. en ging rechtop zitten.

Hij voelde de Tolerantiethee met Soma opborrelen, en stelde zijn ogen weer in op de bladzijde van zijn dagboek. Hij kwam tot de ontdekking, dat hij, terwijl hij had teruggedacht aan het voorval bij de Twee Minuten Klimaat, ook aan het schrijven was geslagen. Als ware het onbewust, automatisch. Zijn pen was nu vol overtuiging over het gladde papier gegleden, terwijl zij in grote duidelijke hoofdletters schreef:

MOEDER AARDE IS EEN HOER WEG MET WIJNAND DUIVENDREK EN DE KLIMAZIPARTIJ
MOEDER AARDE IS EEN HOER WEG MET WIJNAND DUIVENDREK EN DE KLIMAZIPARTIJ
MOEDER AARDE IS EEN HOER WEG MET WIJNAND DUIVENDREK EN DE KLIMAZIPARTIJ

….telkens en telkens weer, een halve bladzijde vol. Het schrijven van juist deze woorden was niet gevaarlijker dan de oorspronkelijke daad om met het papieren dagboek te beginnen; maar een ogenblijk had hij de neiging de bedorven pagina’s uit te scheuren en de hele onderneming op te geven.

Verzet tegen klimaatwet? Terrorisme!

Willem Smit deed het echter niet, omdat hij wist dat het nutteloos was. Of hij nu schreef “Moeder Aarde is een Hoer’ en het symbool van De Partij zo bekladde, of dat hij naliet dit te schrijven, maakte geen verschil. De Gedachtenpolitie van het Ministerie van Veiligheid zou hem er evengoed om te pakken krijgen.  Smit had de hoofdmisdaad begaan tegen de Klimaatwet, waarin alle andere wetten besloten lagen, ook al had hij nooit een pen op papier gezet.

Klimaatontkennerij noemden ze het.

Klimaatontkenning was niet iets dat altijd verborgen kon blijven. Misschien kon je een tijdlang met succes doen alsof je duurzaam was, jarenlang je CO2-voetafdruk bewaken, maar eerder of later pakten ze je toch wel.

Het door de Rockefellers gesponsorde ‘onafhankelijke’ klimaat-agitatieplatform maakt zwarte lijst van critici

Het was altijd ’s nachts wanneer de Sandor Gaastra-brigade van het Ministerie van Veiligheid binnenviel. Het plotselinge uit de slaap rukken, de ruwe hand die je schouders schudt, de spaarlampen in je ogen, de kring van harde gezichten om je bed. In verreweg de meeste gevallen was er geen proces, geen procesverbaal van je arrestatie.

Nuff said

De mensen verdwenen eenvoudig, altijd tijdens de nacht. Je Burgerservicenummer kwam vrij, je naam werd uit de burgerlijke stand gewist, evenals elk openbaar spoor dat aan je bestaan kon herinneren, hetzij op het internet danwel in andere media.

Je werd opgeruimd, en je lichaam met organen werd beschikbaar gesteld aan De Partij, de orgaanhandel van Kameraad Pia, officieel ‘Beschikbaar voor De Wetenschap’.

Het Ecofascisme van duurzaan.nl

Een ogenblik viel Willem Smit ten prooi aan een vorm van klimaathysterie. Hij begon slordig en gejaagd te schrijven:

ze zullen me doodschieten kan me niet schelen ze zullen me in de nek schieten kan me niet schelen moeder aarde is een hoer ze schieten je altijd in je nek kan me niet schelen moeder aarde is een hoer

Smit leunde achterover in zijn stoel, een tikje beschaamd over zichzelf en legde zijn pen neer. Prompt hierop schrok hij hevig. Er werd op de deur geklopt. Nu al! Hij zat zo stil als een muis, maar zijn gezicht was, door lange gewoonte, waarschijnlijk zonder uitdrukking. Hij stond op en liep zwaar naar de deur.

…wanneer onze leugenachtige en corrupte overheid me wil intimideren met hun overbewapende borderlinecowboys (‘de politie’), dan kun je het krijgen ook: George Orwell in de Polder

//////

  • tot morgen met aflevering 6 van 2030, George Orwell in de Polder

3 Replies to “2030, George Orwell in de Polder (5)”

  1. Weet je wat het is: bij onderzoeksjournalistiek ben je zo nauwgezet mogelijk bezig om achter de feiten aan te lopen. Je kunt alleen maar ontdekken wat al gebeurd is – soms al 25 jaar of langer geleden- terwijl zij alweer een stap verder zijn

    Nu lopen we er alvast op vooruit

  2. Niemand zal het ijzer van zijn fiets, de tegeltjes van zijn badkamer, “moeder” noemen.
    Het is dus niet “moeder” aarde maar “Gamma” aarde, leverancier van bouwmaterialen.
    Het moeder aarde geloof heeft ernstige consequenties.
    Leven is namelijk niet mogelijk zonder de aarde te exploiteren, maar de spade of de boor in je moeder zetten is een walgelijk misdrijf dat diep schuldgevoel oproept.
    Gewiekste ondernemers houden ons vervolgens voor dat dit schuldgevoel kan worden afgekocht met een dak vol zonnepanelen, de moderne aflaten voor onze zonden jegens moeder aarde.

Laat een reactie achter op RypkeZeilmakerAdm Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *