2030, George Orwell in de Polder (15)

Het nationaal verbond voor vreugdeloosheid en seksloze afstotelijkheid

Vandaag denkt de held uit ons verhaal, Willem Smit, werkzaam bij het Ministerie van Klimaat in 2030 onder de Klimaatheilstaat van de Klimaatsocialistische Partij (KlimSOC) terug aan zijn ex-vrouw, waarvan hij 10 jaar geleden scheidde wegens een geschil over de verduurzaming van hun huis.

Bij wijze van therapie poogt hij in zijn dagboek verlost te raken van gevoelens van walging over het bezoek aan een Gender Nonconforme Sekswerker, die geen echte vrouw bleek te zijn maar een 50-jarige trafo. In de vorige aflevering begon Smit daarover in zijn verboden dagboek te schrijven.

Gender Non-Conforme vrouwen van het Antikind-Verbond van de Klmaatsocialistische Partij (Klimsoc)

De Klimaatsocialistische Partij deed haar best, zo leek het verder, om iedere harmonieuze omgang tussen man en vrouw te frustreren, man en vrouw tegen elkaar op te zetten. Zoals via werkdruk, werkplicht voor vrouwen, lastenverzwaringen, genderwetten. En voor zover het om vrouwen ging, had dit streven tot permanente oorlog en verwijdering tussen man en vrouw van De Partij ruimschoots succes.

Ook al reeds voor de Klimaatpolitiek was ingezet. Smit dacht weer even aan zijn Ex-vrouw. Het moest alweer 10 jaar geleden zijn, sinds zij wegens een geschil over ‘verduurzaming’ van de woning uit elkaar waren gegaan. Het was merkwaardig zo zelden hij aan haar dacht. Dagen achtereen was hij in staat om te vergeten dat hij ooit getrouwd was geweest. Zij hadden slechts enkele jaren samengewoond.

Zijn ex was een grote vrouw met blond haar, kaarsrecht dat zich prachtig bewoog. Zij had een vrijpostig gezicht, met een haviksneus, een gezicht dat je misschien edel zou hebben genoemd, totdat je tot de ontdekking kwam dat er vrijwel niets achter stak.

Al snel in het begin van hun huwelijk had hij uitgemaakt- al kwam dit wellicht doordat hij haar van nabij meer kende dan hij de meeste mensen kende- dat zij zonder uitzondering de meest domme, alledaagse lege geest had die hij ooit had ontmoet.

Het Oog van Horus en het Alziend Oog uit het driehoekje van de Gnostiek

Zij had in haar hoofd geen enkele gedachte die geen leuze was van wat ze uit massamedia had opgepikt, en tot ‘mijn eigen mening’ had geleerd wegens het sociale effect, haar vrouwenbladen met hun navelgecentreerde psychologie-filosofietjes en hun items als ‘betere seks door gezonde voeding’, ik bel dus ik besta, die vrouwencolumns van ‘dan heb ik zoiets van, duswel’ waar het onderwerp slechts dient om de aandacht op de persoon te vestigen.

In plaats van dat de persoon de aandacht vestigt op een onderwerp van algemene interesse, in plaats van ‘zelf’ gelijk aan ‘de boodschap’ te zijn zoals alle modernistische vrouwen.

Er bestond geen enkele stompzinnigheid, ook niet 1, die zij niet in staat was te slikken van wat de Klimaatbeweging met de Postcode Loterij via massamedia opdiste, ze geloofde werkelijk alles wat Nu.nl, het NOS Journaal en de overheid vertelden, en had de installatie van de Klimaatwet in 2019 met vreugde begroet.

Ze stemde Christenunie, de Klimaatpartij die in 2023 met de andere Kartelpartijen op zou gaan in de Klimaatsocialistische Partij (KlimSOC),  toen de PVV en FvD waren verboden als ‘Russische Infiltratie’ door Minister Ollongren.

Hoewel ze zich christen noemde, was ze al voor hun huwelijk goed ingereden door ettelijke andere voorgangers. Willem Smit had wel vaker in tweedehands auto’s gereden, en dan wil je ook niet weten of iemand bijvoorbeeld zijn snot al aan de bestuurderstoel afveegde. Het idee dat ze al in alle gaten van haar lichaam door ettelijke voorgangers was uitgewoond als serieel monogaam Tindermeiske, dat was alvast beter dan zo’n dood vogeltje dat van niks nog weet.

2030 Agenda: ‘De Transitie’ naar Globalistische Technocratie

Dus seksueel wist ze van wanten, maar toch was het alsof ze slechts instrumenteel handelde, mechanisch bijna, alsof ze vanuit een ingebeelde sociale overtuiging zo haar best deed in bed. Als een ontzield mensenwezen, slechts met zichzelf bezig en haar mobiele telefoon, waarop ze gespitst was als een reptiel op nieuw voedsel. Of beter, als een gokverslaafde die op 3XBar hoopt aan de fruitautomaat van ‘Likes’, steeds op zoek naar aandachtsprikkels voor zichzelf.

Willem Smit wilde graag zo vroeg mogelijk met kinderen beginnen, het liefste een hele kolonie verwekken van een stuk of 10 blanke rotjongens en meiden.

Maar zij herinnerde hem er steeds aan dat een kind slecht voor ‘Aarde’ was, dat De Overbevolking en de Westerse Consumptie de planeet in gevaar bracht. Ze drong er op aan bij de Rabobank een hypotheek te nemen voor de verduurzaming van hun huis om hun CO2-uitstoot omlaag te brengen, er waren zulke aantrekkelijke aanbiedingen. ‘En denk er aan, het is voor Moeder Aarde’.

Willem Smit had zich niet kunnen beheersen, wilde dat gezoem van zo’n warmtepomp niet aanhoren, laat staan schulden maken bij een bank. Spoedig daarna waren ze via een flitsscheiding uit elkaar gegaan.

Uw schuld, hun winst

Smit zuchtte onhoorbaar. Hij nam zijn pen weer op om in het verboden dagboek te schrijven, en tastte weer herinneringen op aan zijn bezoek aan de Gender Nonconforme Sekswerker:

Zij liet zich vallen op het bed en prompt, zonder enigerlei voorbereiding, trok zij, of was het een ‘het’, op de meest gemene afschuwelijke manier die je kunt indenken, haar rok omhoog. Ik-

Zijn ex had nog een mooi lichaam gehad, al was haar geest dan volledig geïndoctrineerd door de ideologie van wat later de Klimaatsocialistische Partij (KlimSOC) zou heten. Waarom moest het toch altijd zo zijn, kon hij niet een vrouw voor zichzelf hebben, nu 10 jaar later, en moest hij zich verlagen tot deze smerige handtastelijkheden, eens in de zoveel tijd?

Brrrr

Maar een echte liefdesgeschiedenis was bijna ondenkbaar in het jaar 2030.

De vrouwen van de Klimaatsocialistische Partij waren allemaal het zelfde, als het ware ‘gehuwd’ met de politieke ideologie en religieuze toewijding aan Moeder Aarde. En dus onpersoonlijk en geveinsd, met ‘relaties’ die inwisselbaar vergelijkingsmateriaal waren van vorige ervaringen. Ervaringen die in zichzelf ook niet meer waren dan een soort endorfine-toedoeningen als wederzijdse masturbatie, een bedrijfsmatige repetitie.

Door zorgvuldige beïnvloeding van jongsaf via onderwijs en massamedia, door de nonsens die ze telkens weer werd voorgeleuterd door het NOS Partij-journaal, door Klimaatmarsen en de Gretha Thunberg Klimaatspionnen, door lezingen, optochten, klimaatliederen en leuzen, Millennialmuziek met robotstemmen en bimbo’s in pornopakjes die het Transhumanisme van de Vierde Industriele Revolutie hielpen normaliseren, de ontmenselijking hield gelijke tred met een even vurig geloof in de klimaatdoctrine van De Partij.

Alsof ze de ontgeestelijking op menselijk vlak compenseerden met een surrogaatgeloof.

Vrouwenbladen: Spiegeltje aan de wand, wie is t’r het moooooiste prinsesje van het heeele land….

Willem Smit zijn verstand zei hem, dat er uitzonderingen moesten bestaan, maar zijn hart geloofde het niet. Zij waren allemaal emotioneel verward, louter met zichzelf bezig en ten diepste ontoegankelijk, zoals De Klimaatsocialistische Partij wilde dat zij waren. Lege programmeerbare vaten die De Partij met haar massamedia vol kon gieten.

Ze meenden allen een ‘minderwaardigheidscomplex’ te bezitten dat door ‘scheve machtsverhoudingen’ in de maatschappij zou worden veroorzaakt, zoals De Partij hen leerde. In plaats van dat ze dit als gezonde realiteitszin interpreteerden, een nuchtere analyse van hun afwezige geestesleven en zombie-matige volgzaamheid van wat massamedia ze inprentten met De Partij.

Willem Smit pakte de pen weer op, om verder te schrijven in zijn dagboek

Ik draaide de lamp omhoog. Toen ik haar in het LED-licht zag- 

Met extra grote inparkeerruimte en grote schijnwerpers tegen de spoken ’s nachts

Na het duister in de SDG5-Belevingskamer had het zwakke koude licht van een duurzame LED-lamp erg helder geleken. Voor het eerst kon hij de vrouw die hij van straat had opgepikt met al haar makeup op goed bekijken. Hij had een stap naar haar toe gedaan, en was blijven staan, vervuld van 2 jaar opgekropte wellust en ontzetting. Hij was zich pijnlijk bewust van het risico dat hij nam door hier te komen.

Het was zeer goed mogelijk dat er drones in de buurt rondvlogen of dat camera’s aanstonden met gezichtsherkenning, direct aangesloten op de Ollongren-brigades, die zouden uitrukken om hem op te pakken. Ze zouden al bij wijze van spreken buiten de deur hem kunnen opwachten. Als hij al wegging zonder te komen doen wat hij van plan was te doen. Niks te verliezen dus.

Dit moest worden neergeschreven, bij wijze van duiveluitdrijving, het moest worden bekend. Daarin het LED-licht had hij plotseling gezien dat de vrouw oud was. De verf zat in zo’n dikke laag op haar gezichtr, dat het er uit zag alsof het zou kunnen barsten als een bordpapieren masker.

Er zaten strepen grijs in haar haren maar werkelijk erg, was het zoals haar opengevallen mond alleen maar bruin geworden tanden liet zien, alsof ze door ‘basen’, drugsgebruik waren aangetast…

Nee, dan liever monnik 🙂

Toen schreef hij haastig de bekentenis op, om maar van het walgelijke idee verlost te raken:

Toen ik haar in het licht zag van de SDG5-Belevingskamer, was zij niet alleen echt oud, maar onder haar rok bleek dat het een transgender was, van minstens vijftig jaar oud. Een ‘gender nonconforme persoon’, zoals De Partij ze sinds de introductie van 2030 Agenda noemde, die de daad van zelfmutilatie bij het woord gevoegd had. Een golf van walging en schaamte vervulde mij en ik vluchtte weg, hopend dat de Ollongrenbrigades me niet na zouden komen.

Weer drukte hij zijn vingers tegen zijn oogleden. Hij had de bekentenis eindelijk neergeschreven, maar het maakte geen verschil. De therapie van duiveluitdrijving had niet gewerkt. De behoefte om akelige dingen luid uit te schreeuwen over de Klimaatsocialistische Partij was gebleven, maar via deze uitlaatklep, zijn dagboek kon hij het niet als een mens uitroepen.

  • Tot een volgende spannende aflevering van de avonturen van Willem Smit in 2030, levend in de hel van de klimaatsocialistische en duurzame heilstaat die onze regering nu optuigt met de Klimaatwet.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *