Zo kregen NGO’s meer lobbymacht dan natiestaten…

Groen van buiten Rood van binnen

Met een VN-resolutie uit 1968 – 1298 gaf de macht achter de VN, lakeien van rijke miljardairs als de Rockefeller-familie met hun Council on Foreign Relations (CFR) de macht aan ngo’s (non governmental organisations) als ‘consultants’ van de Verenigde Naties (Consultative Status). Zij waren ook de kracht achter de in 1968 opgerichte Club van Rome.

Door hen geselecteerde clubs mochten voortaan aan tafel meepraten naast natiestaten, niet gekozen organisaties/private stichtingen die het wereldbankiers-ideaal van ‘Global Governance’ konden bewerkstelligen.

Zo kwamen niet gekozen organisaties als trojaans paard voor ‘filantropen’ de beleidsruimte in gereden op zowel internationaal als nationaal niveau.

De resolutie die (geselecteerde) ngo’s aan meer wereldmacht hielp

Het ontstaan van Global Governance
De term NGO als non-gouvernementele organisatie is bedacht door VN-bureaucraten. Wij hanteren hier de naam ‘niet gekozen organisatie’.

In Nederland zijn bijvoorbeeld milieuclubs allen rijkelijk gesubsidieerd door de ministeries van BUZA, LNV en I&M, dus eerder extended government die in media voorgenomen beleid van ambtenarij bepleiten. Zie mijn artikel over De Groene 11 met hun lobbykantoor in Den Haag. Hun personeel bestaat voor 99% uit ezels en labiele meiskes, al dan niet bewust dienen ze de belangen van andere lobbies.

De VN-afdeling ECOSOC (hoe Orwelliaans, de Economic and Social Council) verzorgt de internationale aansturing en coördinatie van die ngo’s op de thema’s van de VN zoals haar 2030 Agenda.

De mensen die onze vrijheid af willen pakken = ECOSOC

Op Europees niveau valt die eer te beurt aan een 170-tal linkse/groene clubs die via het European Environmental Bureau gesubsidieerd worden met ongeveer 30 miljoen euro campagne/lobbybudget per jaar. In Nederland krijgen alleen al ‘De Groene 11′ een kwart miljard euro lobbysubsidie naast honderden miljoenen euro’s campagnegeld van de Postcode Loterij.

Die verlengstukken van de ambtenarij, het wereldsocialisme en Mr Global noemen ze dan eufemistisch ‘maatschappelijke organisaties’. Kunstgras-grassroots

Een van de eerste clubs die deze consultative status kreeg van de Verenigde Naties was de Lucis Trust, eerder tot 1924 bekend als Lucifer Publishing Company die op het UN Plaza zit gevestigd. Dat is een theosofisch genootschap waar diverse CFR-leden  lid waren, waaronder David Rockefeller en oud Wereldbank-president Robert Macnamara.

Lucifer, de Lichtbrenger als symbool voor de theosofie

De Theosofie streeft in de geest van Vrijmetselarij een soort mystieke wereldeenheid na, die je ook tegenkomt in het door Steven Rockefeller geschreven Earth Charter, dat in het Vredespaleis werd gelanceerd in 2000. De Planeet is daarbij een godheid die je met hoofdletter aanspreekt: Aarde.

De wereldeenheidsgedachte is in hoge mate een occultistisch idee, zie daarover ook mijn artikel in de Epoque 10 (Uitgeverij de Blauwe Tijger) aan de hand van het werk van politiek filosoof John Gray (Het Onsterfelijkheidscomitee), het communisme streeft een zelfde gnostisch idee na met haar wereldsocialisme.

Bij Theosofen is Lucifer niet Het Kwaad, tegenstander van God maar de eerste rebel die de mensen hielp als ‘Lichtbrenger’. De kleur ‘groen’ is daar de kleur van de New Age, het nieuwe begin.

Auteur van de Linkse actiebijbel ‘Rules for Radicals’ (1971) Saul Alinksy, droeg dat boek op aan Lucifer, ‘the first radical’. De milieubeweging draagt ook de filosofie van satan uit: mensen zijn ‘kanker voor de planeet’.

The Lucis Trust (Theosofie naar Alice Bailey), 1 van de eerste ngo’s die consultant van de VN mocht worden na 1968

Waar twee honden vechten om 1 been (werelddominantie)….
In dit zeer instructieve artikel uit 1997 van Henry Lamb over ‘The Rise of global governance’ (socialistische wereldregering onder VN-vlag), lezen we hoe ‘groene’ ngo’s en de VN hier zijn gebruikt door clubs als de Council on Foreign Relations.

Zij beschrijven hoe twee machtsblokken met twee fundamenteel verschillende overheids-opvattingen tegenover elkaar stonden.

De Amerikanen met hun grondwet waar ‘vrijheid’ een natuurgegeven is, en waar (in theorie) de overheid haar rol ingedamd moet door een soeverein volk (‘we the people’). En het Sovjet-model, waar de overheid als soeverein alles bepaalt, ook welke vrijheden je krijgt. Terwijl die twee honden vochten om 1 been, ontstond een derde blok in de jaren ’60 dat de Verenigde Naties gebruikte om met het been van werelddominantie weg te kunnen lopen.

Tot die tijd zou de VN slechts een vergaderclubje zijn geweest, zonder al te grote invloed op het wereldtoneel. De CFR (en het Royal Institute for International Affairs bij de Britten) zouden tussen beide partijen (Oost en West) in opereren, als machtsvehikels van de superrijken en hun banken.

De CFR werd opgericht als adviesorgaan voor de regering in 1921 door de advocaat en ander personeel van financier JP Morgan, en zijn mede-samenzweerders die ook de Federal Reserve Bank hadden ontworpen.

Fabian Tony Blair in 2003. Onder Blair kwam de Britse Climate Change Act tot stand, hij is de hoofdadviseur van de JP Morgan Chase bank. De Fabian Society streeft via de Britse invloed het wereldsocialisme na. GLOBE van Hemmo Munting zat aanvankelijk bij de Fabian Society in Londen gevestigd.

Wat Edward Mandell House zijn invloed was als adviseur/influisteraar van president Woodrow Wilson (het doen invoeren van de Federal Reserve Act in 1913) dat zou de CFR voor naoorlogse VS-regeringen zijn. Extreem invloedrijk adviseur en leverancier van ministers en presidenten:

Money for the new organizations was provided by J. P. Morgan, Bernard Baruch, Otto Kahn, Jacob Schiff, Paul Warburg, and John D. Rockefeller, the same people involved in the forming of the Federal Reserve.

The purpose of the CFR was to create a stream of scholarly literature to promote the benefits of world government, and attract a membership of rich intellectuals who could influence the direction of foreign policy in America. The CFR, supported by the world’s wealthiest foundations and individuals, has been extremely successful.

Its flagship publication, Foreign Affairs, is the port-of-entry for many ideas that become public policy. The U.S. delegation to the founding conference of the United Nations included 47 members of the CFR. The Secretary-General of the conference, Alger Hiss, was a member of the CFR. Hiss was later convicted of perjury for lying about having provided government documents to a Communist espionage ring

Grootfinancier Trojaanse paarden van ‘filantropen’/belastingontduikers hun ngo’s

Bait and Switch-tactiek: natuurbescherming aanbieden en wereldregering verkopen
Zij zouden de versterking van de Verenigde Naties hebben aangegrepen voor hun eigen- op meer socialistische leest- geschoeide idee van Global Governance. NGO’s als IUCN, WWF en later het World Resources Institute werden door hen gebruikt, om resoluties te verkopen en beleid:

“Bait-and-switch” is a time-tested technique used by unscrupulous merchants to offer one thing and then provide another. The environmental movement of the 1970s was the unwitting victim of its leadership which offered a cleaner environment but, in the 1980s, delivered instead a massive program to achieve global governance.

The United Nations Environment Programme (UNEP) had already launched a Regional Seas Program (1973); conducted a UN Conference on Trade and Development (UNCTAD 1974); developed a Global Frame-work for Environmental Education (1975); established the International Environmental Education Program (IEEP); set up a Global Environmental Monitoring System (GEMS); set up a World Conservation Monitoring Center at Cambridge, England (1975 as a joint project with the IUCN and the WWF);

implemented the Human Exposure Assessment Location Program (HEAL — 1976); conducted a UN Conference on Desertification (1977); organized the Designated Officials for Environmental Matters (DOEM); and in 1980, published World Conservation Strategy jointly with the IUCN and the WWF. The DOEM is an organizational structure that requires every UN agency and organization to designate an official to UNEP in order to coordinate all UN activity with the UNEP agenda. UNEP was well positioned to interject the environment into the argument for global governance.

Oprichter van een andere machtige NGO vanuit het WWF met gelden van miljardairs: het World Resources Institute. Hij is ook lid van het Tellus Institute, ‘Tellus’ staat voor Tellus mater, de Romeinse variant op Gaia.

‘Stakeholdermodel’ Machtsmiddel ongekozen bureaucraten
Op Europees niveau vond een zelfde ‘move’ plaats, door oprichting in 1974 van het European Environmental Bureau.

Dat is twee jaar nadat Rockefeller-protegee Maurice Strong de milieutak van de Verenigde Naties had opgericht (UNEP). Het EEB distribueert jaarlijks een slordige 30 miljoen euro lobbysubsidies van de Europese Commissie aan haar ledenorganisaties, om de agenda van Global Governance uit naam van CO2 en ‘het milieu’ in media en Europarlement te bepleiten.

Wereldsocialist Hemmo Munting (PvdA, GLOBE EU) stelde voor die clubs onder Nederlands EU-voorzitterschap de LIFE+-subsidiepot in, zodat sinds 1991 al meer dan 4 mijlard euro subsidie in groene zakken verdween.

Inmiddels is het door ‘de macht’ naar voren schuiven van door hen geselecteerde ‘ngo’s staande praktijk, met name Nederlandse ambtenarij grossiert daarin. Dat ambtenarij belanghebbenden bij een gebied dwingt tot overleg met niet gekozen organisaties als Stichting de Noordzee die ze zelf volpompen met geld, dat noemen ze dan een ‘stakeholdermodel’.

Zo spelen ambtenaren met zulke, door hen voorgetrokken ‘ngo’s, een macchiavellistisch spelletje met de partijen die op het menu van hun beleid staan, zoals vissers en boeren. Met ngo’s als vooruitgeschoven schaakstukken, die de partijen die zo’n ambtenaar klem wil zetten dan in de tang nemen. Bijvoorbeeld via mediapropaganda en lobby bij politici.

Naar de visserijhaven van Vlissingen

De LNV-ambtenaar Ton IJlstra werkt zo met LNV-ambtenaar Wim van Urk om de visserij kapot te krijgen, zoals via het Noordzeeakkoord (dictaat).

Tegen een uitspraak van het Europese Hof in- Nederland mag clubs als Natuurmonumenten niet financieel voortrekken, die clubs moeten staatssteun terugbetalen- blijft het Ministerie van LNV deze clubs nog steeds voortrekken als instrumenten van haar macht. Het negeren van de wet, daarin grossiert de Nederlandse overheid.

Er is ook niet enig bestuursrechtelijk artikel, dat rechtvaardigt dat je de ene partij als beleidsmaker voortrekt terwijl je de ander op het menu zet. (zie mijn reeks over de Waddenoligarchie die Bas Eenhoorn optuigde met Sieben Poel van Rijkswaterstaat)

Zo blijft Nederland steeds ‘voorop lopen’ in CFR-achtige constructies om ngo’s als trojaans paard van de UBO’s (eigenaren grootbedrijf en zogenaamde ‘filantropen’) door te drukken. Zodat we nu een wereldsocialistische eenpartijstaat zijn, die in klimaatdoelen en omvolkingsbeleid voorop loopt bij implementatie van hun 2030 Agenda.

Niet voor niets zit in het bestuur van Natuurmonumenten steeds een lakei van de macht zoals Hans Wijers (Trilateral Commission = club van David Rockefeller), SER-Voorzitter Herman Wijffels, Pieter Winsemius (Rockefeller-lakei) en nu hebben ze oud minister van Financien Jeroen Dijsselbloem. Zo veins je maatschappelijk draagvlak met ngo’s voor beleid waar een kleine club oligarchen en de ambtenarij van profiteert.

Herrinngering aan het Earth Charter van Ruud Lubbers en Steven Rockefeller

Groen als nieuwe Rood
Dat werkt zowel nationaal, Europees als op het wereldtoneel via de VN. Zo werd de BV Nederland van een democratie tot totalitaire oligarchie, een blauwdruk voor hoe de rest van de wereld volgens CFR-model gereorganiseerd zou moeten worden. Leerzaam is ook de herorientatie op de rol van Michael Gorbatsjov.

Die werd na de val van de Sovjet Unie groener dan groen.

Volgens het aangehaalde artikel, bleef Mr Glasnost juist wereldsocialist in hart en nieren die het communisme als wereldmodel nastreefde. Dus kwam de ‘groene’ agenda hem bijzonder uit om alsnog zo dat wereldsocialisme in te voeren. Hij werd net als ‘groene’ Ruud Lubbers lid van de ngo Het Groene Kruis/Green Cross en 1 van de krachten achter het Earth Charter, dat Steven Rockefeller liet opstellen.

Watermellons, Green is the new Red

Zo krijgt de aanduiding ‘Groen is het nieuwe Rood’ toch meer politiek waarheidsgehalte, net als de galiameloen. Groen van buiten, Rood van binnen. En omdat Communisme door Anthony Sutton ‘de koninklijke weg naar de macht van de superrijken’ is genoemd, kun je voorbij al te simpele ‘rechts-links’-tegenstellingen nu meer zaken op hun plek laten vallen.

Uiteindelijk is er geen verschil tussen Crony Capitalism en de Geleide Planeconomie van Sovjets, Duurzaamheid beoog exact het zelfde: privaat gewin voor een kleine elite op publieke kosten met gebruik van staatsgeweld. Met de Bait and Switch-methode verkoop je die machtsgreep dan als ‘goed voor de planeet’.

En binnen die milieuclubs zijn er dan een karrenvracht ezels- bruikbare idioten- die nog werkelijk geloven dat ze iets goeds doen. Wanneer je gelooft dat Lucifer dienen goed is, dan is dat idee zeker te verdedigen.

5 Replies to “Zo kregen NGO’s meer lobbymacht dan natiestaten…”

  1. It started in the Garden. “The serpent was more crafty than any of the wild animals the Lord God had made” (Genesis 3:1)

    Paus Francis Jorge Mario Bergoglio toont het ware Vaticaan in de Paul VI Audience Hall

    en spreekt uit de mond van de serpent (satan, de duivel) voor het kunstwerk The Resurrection.

    https://hope-of-israel.org/popeshall.html

Laat een reactie achter aan Bert Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *