Slakkenliefhebbers

Wijngaardslakken overal op het landgoed

In ons paradijsje in Zuid Limburg wemelt het van de Escargot, de culinaire Franse naam voor Wijngaardslakken die eetbaar schijnen te zijn. Ooit at ik ze in Brussel bij een buffet van het Europees Parlement als escargot uit een pot met een soort augurkenvocht. Je kunt ze eten wanneer ze een nuchtere maag hebben, en nadat je ze ontslijmd hebt.

Ze kunnen echt enorm zijn

Kokswereld.nl schrijft hoe dat moet:

Slakken zijn pas voor consumptie geschikt als hun darmkanalen brand en brandschoon zijn. Alle zandkorrels en etensrestjes moeten eruit. De nietsvermoedende beestjes gaan daarom verplicht kuren. Ze krijgen drie dagen lang alleen maar meel te eten, daarna moeten ze vasten. Wanneer hun darmpjes helemaal leeg zijn, trekken de slakken zich diep in hun huisje terug en timmeren ze het dicht met een vliesje. Klaar voor de pan, maar zeker nog niet klaar voor het bord.

Dan begint de bereiding:

Eerst worden de slakken voorzichtig schoongeboend, daarna ontslijmd, vervolgens grondig gewassen, geblancheerd, behendig met een draaibeweging uit hun huisje gehaald, afgespoeld, en urenlang gekookt in een krachtige court-bouillon. En dan, ja dan, kun je er een gerecht mee bereiden.

Escargot bij ons paradijsje in ZL

Dat is wel erg veel moeite voor iets dat maar matig eetbaar lijkt. Meer een soort survivalvoedsel, net als sprinkhanen eten en vegetarische ‘burgers’ die geen burger zijn. Dat valt in de categorie tulpenbollen, plastic bekertjes recyclen, zuurzaamheid.

Als ik vegetarier moest worden zou ik niet meer willen leven. Vleeseters zijn veel leukere mensen. Je hebt juist Vegohufters, Adolf H. was de bekendste en die had ook continue gezondheidsproblemen. Lees daarover maar ‘Drugs in het Derde Rijk’ van Norman Ohler, continue moest Dolfie injecties krijgen, en altijd had ie last van z’n spijsvertering.

Groente eet je met tegenzin, alleen als het moet. Je kunt beter dieren eten die de groente voor je omzetten in mals vlees.

Mossel bij Bruinisse, Republiek De Bru

Doe mij maar lekker vers vlees of vis, zoals de fantastische ambachtelijke ham gisteren van de slagerij in Gulpen, tegenover de tuin van de brouwerij van Gulpener bier. Volgens hem was de ambachtelijke slager een uitstervend beroep. Dat zou pas echt jammer zijn. Net als ‘echte en normale mensen’, die sterven ook uit.

Je komt vaker vaccinatievee tegen, van die voorgeprogrammeerde robots met nep-emoties en nep-affiliaties. Mensen met een Oekrainevlag: ‘schouder aan schouder’….

Puntkokkels op bazaltstrand Saint Mallot

Voor zeevruchten, ook schelpdieren zijn we juist wel weer te porren. Mosselen, oesters, kokkels. Je hebt overigens ook zeeslakjes die voor de liefhebber een buitenkansje zijn. Dat zijn de zogenaamde alikruiken die je vindt op havenhoofden aan zee. Krukels worden die ook wel genoemd.

2 Replies to “Slakkenliefhebbers”

  1. Een klassieke slak met kruidenboter met stok is anders niets mis mee.

    Maar zo kan het ook. “Open lasagne met slakken”

    Maak een “sausje” / vulling van gesnipperde ui en/of sjalotte (fruiten) kruiden: peterselie, tijm en …. dit keer eens geen knof. Voeg toe: dunne flintertjes gedroogde tomaat en kwart kerstomaat. Allemaal naar eigen inzicht en smaak. Veel olijfolie. In echte recepten altijd aangeduid als “goede olijfolie” Ik denk dat men bedoelt niet bitter. Voeg toe: kleine slakken uit blik. Of grote, die zijn iets taaier en knip die dan in tweeën, dat voelen ze toch niet meer. Proef op peper en zout.

    Kook lasagnevellen beetgaar.

    Leg een vel als een harmonica op het bord en vul de zo ontstane ruimtes met het goedje van hierboven en nog een lepeltje bovenop.
    Schaaf drie grote krullen parmezaan en leg ze op het gerecht. Trek daarbij een kunstzinnig gezicht dat helpt. Evt. nog een sprenkel olie en vers groen en smullen maar.

Laat een reactie achter aan DWK Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *