NVWA? ‘Feed’m to the pigs!’

Bij elkaar in 1 hok gezet vechten biggen die elkaar nog niet kennen de rangorde uit

Al jaren liep ik rond met het idee van De Buurtbig, je woont op het platteland of niet. Dat je zelf een varken opfokt en slacht met GFT uit de buurt, en dan Eten Voor Eigen Risico (EVER), een EVER-zwijn geserveerd zonder overheid aan tafel als ongenode gast…

Met een NVWA (voormalige Algemene Inspectie Dienst AID) die voor haar ongenode bezoek ook nog eens kosten rekent. Dus dat het bedrijf waar de overheid iets verkeerds aan zoekt, voor dat bezoek ook nog 811 euro per 24 uur moet betalen.

Dus met de Buurtbig in het achterhoofd, was ik even bij een slachterij op bezoek, om biggen te fotograferen bij hun laatste oordeel in varkens-purgatory.

Het idee: net als vroeger op boerderijen gewoon was, laat je een big opgroeien op een volkstuin-terreintje. Daar voer je met je buren, danwel geestverwanten het GFT-afval aan. Afval is voedsel, nietwaar?

Toen ik op Isle of Rum in Schotland verbleef had de lokale timmerman ook twee biggen, op Droevendaal in Wageningen hadden ze ook hangbuik-zwijnen. Lekker onbekommerd.

Onzin weerlegd dat een kilo rundvlees wel 100 duizend liter vraagt: aanrader!

Lees ook ‘Meat a Benign Extavagance’ van Simon Fairlie. (2012) De familie-big was het GFT-vat van de familie. Theo Kentie citeert de Maatschappij tot Nut van het Algemeen (1847) hoe arbeiders-gezinnen bij de slacht samendromden, als feestelijke gebeurtenis.

Het varken was hun spaarpotje:

…als het geslagt wordt, en dan, met Gods zegen, goed uitvalt, welk een pleizierige dag voor groot en klein!

Men krijgt bezoek van de buren, die plegtstatig komen om den mooijen doode te inspecteren, om eene proeve te doen op de dikte van ’t spek, om over lengte en breedte met kennis van zaken te redeneren, enz. enz., en de kinderen zijn er ook bij,…

OINK 🙂

Het zou een mooi verhaal opleveren met website Buurtbig.nl, opfokken van Bertje de Buurt-Big met schillen en broodkorsten uit de buurt, dan de slacht.

En dan (EVER)-zwijn voorzetten aan liefhebbers in een Europa-vrije zone (mijn achtertuin.

Veel activisme tegen vlees-eten krijgt voedingsbodem op de kille en industriele afhandeling van dieren, een alsmaar voortschrijdende vergroot-schaliging die de overheid met haar bureaucratie en lastenverzwaringen voor discutabel milieubeleid zelf (mede-)veroorzaakt.

Voedingsbodem voor anti-vleesboeken zit vooral in industrialisatie van dierhouderij, afgedwongen door de overheid en globalisme

Alle dieren moeten door de zelfde bureaumaat van de Europese Unie. (Zoals alweer een nieuwe EU-directive, die 11 juli ingaat)

Je kunt werkzaam in de voedsel-sector maar 1 richting uit, dankzij alle lasten-verzwaring door de overheid: standaardisering en vergrootschaliging. Wil je iets bijzonders, dan loop je tegen bureaus te pletter en lastenverzwaringen.

De overheid is de vijand van alle vrije mensen.

Everzwijnen! Het meest gave verkeersbord van Nederland, op de grens met Belgie. Zijn tamme afstammeling is even wild

Ik ben activist voor Dieren-Gerechten, fan van goed vlees van beesten die normaal opgroeiden. De beste bestemming van een dier, is tot opbouw van een mens. Simon Fairlie fokte ook zijn eigen stier op in een weide, die hij naar de slachterij bracht.

Zonder 1 litertje water toe te voegen, kreeg hij zo honderden kilo’s heerlijk rundvlees.

  • dus concludeert hij ook op basis van de praktijk: Indianenverhalen dat 1 kilo rundvlees wel 100 duizend liter water kost, zijn…Indianenverhalen.

Het dier dat je eet, moet je zelf ook kunnen doden en slachten, bereiden. Dat zou standaard bij de opvoeding moeten horen, opdat je niet nog meer wereldvreemde bureaucraten krijgt die later ondernemers met hun onkunde en ‘bijzondere motivatie’ dwars zitten.

OINK

Je kunt een zwijn vanaf de hoogzit schieten op de Veluwe, een betere dood dan wanneer je als zwijn door een roedel wolven uiteen gereten wordt.

Hoewel wolven zelden die volwassen zwijnen durven aanvallen, ze grissen wel de kleine streepjespakjes weg. En maken dan dat ze wegkomen, zo vertelde een Duitse jager die dat live voor zijn neus had gezien in Ober Lausitz.(onder Dresden)

Die everzwijnen kunnen levensgevaarlijk uithalen, want die hebben die slagtandjes nog.

Bij ‘tamme’ varkens knippen ze die tandjes weg, want anders zouden ze elkaar bij rangorde gevechten helemaal kapot-rijten.

Hongerige Wolf. Waarom zou een wolf wel biggen mogen eten en wij niet? Precies, leve de lekkere hammetjes, de mens is een wolf

Bij een slachterij doden ze zo’n big via bedwelming, waarna die op een zenuwknoop boven de borst een stroomstoot krijgt. Het karkas zagen ze helemaal doormidden. Daar mocht ik helaas niet bij zijn.

Eerder slachtte ik al vleeskippen, na het lezen van Jonathan Safran Foer’s “Eating Animals’ als proef voor een artikel in VORK. Dat boek was de schrijver-filosoof zijn schotschrift voor vegetarisme. Het vegetarisme zit er gewoon niet in bij mij, wortels en groente knagen.

Geen bal aan, maar lekkere hammen en worst bij bier: heerlijk!

Het boek van Safran Foer bevat niettemin voor de liefhebber waardevolle argumentatie: weet wat je eet, en eet niet achteloos.

Het schotschrift van deze dierrecht-activist Safran Foer, is – naast op gezeik- vooral gebaseerd op de Amerikaanse mega-praktijken. Waar ze zo snel mogelijk zo veel mogelijk koeien voor Mac Donalds cs moeten doordraaien, met mais opvetten in een feedlot: geen boerderijen maar koeien-concentratiekampen die critici wel eens Cowswitz noemen.

Door het verkeerde vreten loopt de stront Feedlot-koeien dun door de darmen naar buiten, in plaats van dat je die stevige grazers-vlaaien krijgt. Een koe moet gras eten, kuilvoer, het is een grazer.

Varkens vreten alles, het schijnt dat criminelen zo ook lijken van mensen wegwerken. “Feed’m to the pigs’, aldus de Londense maffioso Bricktop in die Britse gangsterfilm Snatch.

Hoe je een ongenode ambtenaar van de NVWA dus wegwerkt 🙂 Kijk Snatch!

…vinden ze heerlijk, een douchebeurt krijgen, biggen zijn coole beesten, heel nieuwsgierig, overal aan snuffelen en slobberen

Voor een zelfslachter is zo’n vleeskip de kunst niet, even de kop afhakken. Word je niet warm of koud van, net als bij vis. Maar hoe breng je zo’n 100 kilo zware zeug naar gene zijde? Ze zijn ook erg leuk, nieuwsgierig slobberend en snuivend.

Je hebt dus een grotere drempel.

OINK. Het is heerlijk om er gewoon een uur bij te zitten, dat geslobber en gesnuffel

Is die Buurtbig eenmaal op gewicht, zo’n 120 kilo met vet doorregen vlees, dan slacht je ‘m in theorie,  en kun je mooie hammen maken. Het milieu waarin ik me begeef van jagers en vissers, daar is zelf je dieren vangen en ontleden ook nog normaal.

Ik heb ook al edelherten helpen slachten na de jacht in Schotland, en een ree geslacht hier in Friesland, dus dat moet het probleem niet zijn.

Een laatste slokje

De eerste keer dat je zo’n beest ontleedt lijkt het wat op een biologie-practicum, maar je wordt er steeds meer bedreven in. Uitbenen leer je pas door het te doen. Een big is nog wel weer een ander pakkie aan, maar het idee is het zelfde.

Slachten leer je alleen door het zelf te doen, dit is Eten Voor Eigen Risico (EVER) in een Europa-Vrije Zone

Sinds een bezoek aan Trevelez in de Sierra Nevada (2010) ben ik fulltime fan van gedroogde rauwe bergham (= Serrano Ham, Sierra = bergen), die ze daar gewoon in de kroeg aan de zoldering hangen. De Boccadillo Catalana, broodje rauwe ham.

Trevelez, het stadje in de Sierra Nevada van de Spaanse Bergham = Serrano-Ham

Dus wat zou er mooier zijn om zelf je hammen te maken, van een zelfgeslachte big. Ik was dan ook afgelopen maandag op bezoek bij meester-hammenmaker Slagerij van Broekhuizen in Dalfsen, leverancier aan sterren-restaurants.

Zie hier, Van Broekhuizen hekelt industrieel vlees, hij wil alleen vlees van biggen die lang zijn opgevet. Dan krijg je vlees als hieronder, met ‘intramusculair vet’ doorregen.

Zo ziet echt goede bacon er uit, met intramusculair vet, van een big die langer op slachtgewicht mocht komen

Wat on ge lo fe lijk lekker die hammen, hij laat ze wel jaren rijpen na ze met witte wijn te zoeten en met zeezout als conserveringsmiddel te zouten.

Slagerij van Broekhuizen, ze verkopen ook Everzwijn-hammen

Wilde zwijntjes op onze Hoge Veluwe Safari

Nu weet je al met die klagende zeikerds hier in de buurt, ‘eamelaars’: dat hoef je niet te proberen, een big houden op een volkstuin-terreintje.

Gaan een stel bejaarden meteen lopen jeremiëren over ‘overlaaast’, Vadertje Staat opbellen en klagen.

De idylle van Van Broekhuizen die door klaaggeesten in rook opging

Dat klaaggeesten je idylle kunnen verwoesten maakte Van Broekhuizen zelf ook mee.

Die had een prachtige bosweide met Hongaarse wolvarkens in het Salland, voor slacht om ze tot hammen te verwerken en prijswinnende worsten. Maar dan komen er Randstedelingen naast wonen, die bouwen naast je idylle een huis. En vervolgens gaan ze bij de overheid klagen over de varkens.

Dus kon Van Broekhuizen ze afvoeren, bosweide verkopen.

Nu ruiken varkens niet beslist naar rozenblaadjes en kaneel, als je Brabant binnenrijdt ken je die weeige varkenslucht wel. Maar dat komt van die mega-bedrijven met duizenden varkens af.

Als je er dan 1 of 2 hebt in een weilandje, of een paar meer. Het is toch potdorie het platteland…

Hoewiiieeeep

Helaas, tussen droom en daad staat een bureaucraat. Er schijnen zelfs regels te bestaan voor de hoeveelheid licht die je slachterij binnen moet vallen, dat ze je daarop controleren….

Zie ook eens welke waslijst aan regels, ge- en verboden je moet opvolgen, wanneer je zelfs maar 1 hobbybig wilt houden. Daartoe hebben wij allereerst de Nederlandse Voedsel Waren Amateurs (NVWA, eerder AID) van het Ministerie van LNV.

Freiherr Franz von Vera bij zijn Nazi-koeien (Heckrunderen). Laat je ze wegrotten dan heet je ‘visionair ecoloog’, zou je als boer het zelfde doen dan kwam de NVWA direct langs vanwege ‘Dierenwelzijn’ (kosten 811 euro per dag)

Moet je de bedragen zien, die deze overheids-instantie NVWA vraagt, als ze ongevraagd bij jouw- dus op jouw kosten- langs komen om je in je werk te hinderen. Met alleen al een starttarief van 108,16 euro, en wel 44 euro per aanwezigheids-kwartier.

En dat bovenop hun jaarlijks met de inflatie meestijgende ambtenaren-salarissen. Terwijl ik voor journalistiek werk per woord bij de meeste bladen nu MINDER verdien dan toen ik begon in 2002.

Aanvullende Tarieven voor ongenood bezoek van de reeds met belastinggeld op de been gehouden Nederlandse Voedsel Waren Amateurs (NVWA)

Dus stel je voor, je komt ongevraagd iemand’s feestje bederven met je handel in producenten-wantrouwen, als ‘bijzonder gemotiveerde’ maar praktijk-vreemde ambtenaar; vaak hebben die ambtenaren banden met milieuclubjes en dier-extremisten uit de Safran Foer-hoek.

De ambtenaren, allemaal van de PvdA of erger, ze sympathiseren er vaak alvast mee, daarom gaan ze ook bij de overheid werken….

En zo’n NVWA vraagt daar dan ook nog geld voor onder dreiging van Staatsgeweld. Terwijl je slachtoffer al belasting betaalt. De  (redelijke) inspectie van bv voedselveiligheid zou een kerntaak van de overheid kunnen zijn, zonder dat je er nog voor bij betaalt.

Maar zie ook de voormalige Dienst Regelingen van LNV, nu Rijksdienst voor de Onderdrukking van Nederland (RVO). Je moet zelfs bij 1 big al een administratie bijhouden en kosten maken.

Bron, Rijksdienst voor Onderdrukking van Nederland (RVO)

Je moet een UBN-nummer hebben en je moet je aanmelden bij een Databank. En daarvoor moet je dan ook nog kosten maken, en boetes als je ‘te laat’ bent bij het melden van een verplaatsing van je big.

En dan moet je ook nog een overeenkomst met een dierenarts tonen

Krijgt de overheid ook boetes als zij ‘te laat’ is?

Nee, zie welke privileges die zelfde overheid zich permitteert, bij andere regulering, maar zelfde instantie – Rijksdienst voor Onderwerping van Nederland (RVO), en zelfde sector. Je ontvangt wel ‘binnen 14 dagen’ een factuur, dus voor ze iets voor je hebben gedaan.

Maar de overheid verwerkt ‘normaal gesproken’ binnen 8 weken je aanvraag. Die twee woorden ‘normaal gesproken’ geven exact de verhoudingen weer van een Totalitaire Bureaucratie, Bureaupa en haar horige belastingvee, lijfeigenen van Vadertje Staat.

‘na betaling permitteren wij het ons om onze eigen luiheid en incompetentie tot maat van de service te maken’….

Wanneer je zelfs maar voor 1 big al zo’n lasten- en papiermuur treft, dan vraag je af; hoe is het nog mogelijk dat je in Nederland varkensboeren hebt.

Tenzij die mega-vergrootschaligen en een permanent leger advocaten en bedrijfsjuristen in dienst hebben, en allen in koor met de laatste bureau-mode ‘duurzaam duurzaam’ meeroepen, iets geks uitkramen over CO2 en ‘het klimaat’.

Want onze overheid mag dan op kerntaken bezuinigen, en eigen lasten extra doorrekenen. Ze breiden wel onzin-taken uit, zoals de pretentie dat ambtenaren achter het bureau aan de thermostaat van de aarde kunnen draaien.

Laat maar….

Kortom, kleinschaligheid, spontaniteit, liefdewerk en maatwerk in dierhoudend Nederland, het lijkt bijna uitgesloten.

Multinationals en een paar LTO-bobo’s die de belangen van de grote wereldhandel-jongens vertegenwoordigen maken met de totalitaire bureaucratie dus de dienst uit.

En de Postcode Loterij, die helpt met haar bestuurder met Cees Veerman (CDA, ex LNV-Minister) de aanhoudende laster tegen dierhouderij. Met miljoenensteun aan Wakker Dier en Dierenbescherming (kon al lang opgeheven).

Zodat alleen bedrijven die de lasten en laster bolwerken overblijven. Als Cees Veerman overlijdt gaat hier de vlag uit.

Ongenood komen wij uw feestje bederven, wazig omschreven kretologie als ‘dierwelzijn’ controleren,  en dan vragen we ook nog veel geld. De Nederlandse Voedsel Waren Amateurs (NVWA)

Bij de NVWA werken vaak ‘bijzonder gemotiveerde’ lieden, mensen die hun gebrek aan kennis met emotie-gedreven activisme compenseren of ‘targets’ voor bonnen schrijven.

Ik maakte bij een serie invals-golven van de AID (voorloper NVWA) al eerder mee hoe een dierhouder invallen van de milieu-politie kreeg.

Waarbij de dier-terrorist Laurens de Groot van de Sea Shepherd in dienst van de milieupolitie was, en je las ook de mails van hun collegae onderling: het zijn allemaal incompetente, non-professionele en ‘bijzonder gemotiveerde’ semi-activisten, met banden bij activistenclubs.

Een juriste in Natuurrecht, Erna Phillippi kan nog wel een boekje open trekken over hoe leugenachtig en corrupt de overheid (Cites-bureau, Ministerie LNV) daar handelde.

Voor vermarkting van hun gedwongen winkelnering en zelfbevlekking hebben ze weer WEL budget

En de zelfde NVWA die dus inspectie-tarieven doorrekent naar haar slachtoffers, die heeft wel budget om met een marketingafdeling haar daadkracht te verkondigen in media. (zie boven) En ze verkopen de noodzaak voor hun voortbestaan. (‘voedselfraude groeit’: is dat geen vals woord, bedoelen ze niet, mensen die lak aan absurde regels hebben?)

Je maakt mee dat ze persberichten na een NVWA-inval sturen volgens het motto ‘schuldig bij verdenking’. Dus voordat iemand veroordeeld is, mag De Staat iemand op basis van verdenking al publiekelijk duperen.

Slechts omdat dat Bureau-brandhout zichzelf wil profileren voor de buhne. Laat ze maar eens kundig, praktisch, professioneel zijn, en daar hun beroepseer uit halen.

De droom vervliegt….

Hoe het ook zij, mijn spontane ingeving, de buurtbig, daar hoef je in onze Totalitaire Bureaucratie niet aan te beginnen. Of zelfs maar aan te denken. Helaas….

Feed’m to the Pigs
Dus krijg je zo’n NVWA-controleur op bezoek die honderden euro’s rekent voor zijn ongenode aanwezigheid?

Dan kijk je eerst nog eens Snatch. Je schopt de ambtenaar dood. Je zaagt ‘m in zes stukken. Wel de tanden van de ambtenaar er uit trekken, en z’n kleren wegwerken.

Vervolgens- als je varkens een paar dagen niet gevreten hebben- kan het lichaam al in 8 minuten door een rotte van 16 varkens schoon zijn weggewerkt, vet doorregen 9:05-16:45-luieraars zijn ze 10 minuten mee bezig.

Vandaar het gezegde ‘As greedy as a Pig’ .  Daarom hielden moeders in de Middeleeuwen ook hun kleine kinderen van de straat, als de varkens losliepen. Anders was je kind plots kwijt.

One Reply to “NVWA? ‘Feed’m to the pigs!’”

  1. Op oefening in Duitsland in 1980 was een big voor het spit zo gekocht in de 70 jaren. In mijn bevooraadingscompagnie bij de landmacht waren officieel in de organisatie ingedeeld 2 slagers/beenhouwers. In het vrije oefenweekend was het dus voor alle rangen en standen heerlijk aanschuiven. De ook officieel ingedeelde koks hadden de big met marinade van honing, sambal en ketjap ingesmeerd en draaiden er lustig op los. AndereTijden moet ook al halveren las ik. Met het groen-politieke RutteIII-alarmistische-klimaat-energie-eco-tafelen gaat ons land bureaucratisch gesta naar de “duurzame” kloten, op kosten van de arbeidersklasse, die niks door heeft, na jarenlange angstpropaganda dat het wereldklimaat gered moet worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *