Boskap in NL ‘natuurherstel’, bosplant Derde Wereld ‘CO2-compensatie’

Bloeiende struikheide op Schapedobbe. Zonder boskap en degradatie van grond zou het terrein dichtgroeien/meer CO2 vastleggen

‘Natuurherstel’ via boskap in Nederland voor heideterreintjes en moeras veroorzaakte van 2013-2017 (op papier) 3,1 megaton aan CO2-emissies, oftewel 1,5-2 procent van de Nederlandse jaaruitstoot.

Dat rekenen we hier voor, op basis van cijfers die CO2-compensatiebedrijfjes als Greenseat ( = Carbon Neutral Group) rekenen voor 1 hectare bomen planten/bosherstel. (10 ton per hectare)

Er is dus geen reden om natuurclubs voor die uitstoot via ‘land use change‘ te subsidiëren onder het mom van ‘heideherstel’ (afbranden, plaggen, overbegrazen en kappen). Terwijl boeren voor hun CO2-zonden moeten betalen vanwege ‘Land Use Change’, zoals ik al liet zien in de vergelijking met biobrandstof-teelt.

De Friese micro-Veluwe, Schoapedobbe

In Nederland kapten natuurorganisaties van 2013-2017 bijna 8000 hectare bos onder het mom van ‘natuurherstel’ met subsidie (LIFE+ en SNL), bijvoorbeeld om er heideterrein van te maken en winderosie-terrein (stuifzand). Dat heet ‘Heideherstel’, maar is eigenlijk het ‘herstel van vroegere over-exploitatie en ontbossing’.

Dankzij grootschalige ontbossing van de zandgronden was er in Nederland in 1850-1900 ongeveer een half miljoen hectare uitgeboerde arme heidegrond. Dankzij vooral bebossing kromp dat tot een tiende, ongeveer 50 duizend hectare. Die grond werd dus productiever, legde meer CO2 vast in bos.

(over)begrazing is nodig om Heide in stand te houden… (Duurswoude) Hier heet primitief landbouwkundig gebruik ‘natuur’, elders zou dat ‘geblokkeerde koolstofvastlegging’ heten volgens Blonk Consulting en de Wageningse klimaat-industrie

In Latijns Amerika, Bolivia, Oeganda en Azie heten die kapvlaktes ‘gedegradeerde grond’ en subsidieert de overheid herplant, al dan niet met hulp van zogenaamde CO2-compensatiebedrijven.

Zo compenseren ambtenaren van de Ministeries van I/M, LNV en Buitenlandse Zaken hun Airmiles. Bij Greenseat kost het 10 euro per ton CO2, HIVOS doet het voor 20 euro en Trees for All geeft je voor 22 euro een CO2-aflaat voor 1 ton. Je kunt die CO2-aflaten zien als vorm van kapitaal-verlening.

Je krijgt een schuld aangepraat, en je schuldgevoel genereert geld voor hun bedrijfsmodel. Dat ligt meestal in de sfeer van Ontwikkelingshulp. Trees for All zegt bijvoorbeeld de CO2 van het door De Staat geredde ASR Vermogensbeheer te compenseren.

Trees for All: als je bomen ver weg plant heet het CO2-compensatie, maar als je ze hier KAPT heet het ‘natuurherstel’

Die bedrijfjes/stichtingen als Trees for All (voorheen Trees for Travel), Face the Future, Green Seat en Climate Neutral Group claimen allemaal dat zij door bosplant per hectare netto meer CO2 opnemen, dan wanneer zij daar niets zouden doen. Terwijl CO2-vastlegging vooral een omslachtige term is voor plantengroei.

  • Dus claimen ze, dat zonder hun bosplant-programma’s er dan GEEN CO2 zou worden opgenomen…Bijvoorbeeld door het spontaan hergroeien van bomen, wat overal in de tropen gebeurt in korte tijd nadat kap plaatsvond. ( = secundair bos) Je kunt pas zeggen dat je netto zoveel opneemt als er eerst een woestijn was, en vervolgens bos.
  • Daarom stellen we hier de vraag; op welk land planten ze hun bomen? En wat rekenen ze per hectare voor CO2-opname?

Enkele tientallen hectares gedegradeerde grond, tussen de productievere landbouwgrond

Subsidie-regelingen stimuleren boskap in Nederland
Die 7781 hectare gekapt bos door natuurclubs als Natuurmonumenten, De Landschappen en Staatsbosbeheer, komt uit het artikel ‘Het Nederlandse bos als bron van CO2’ van Wageningse onderzoekers Mart-Jan Schelhaas, Eric Arets en Henk Kramer van Alterra.

Natuurclubs krijgen (provinciale) vrijstelling voor de herplantplicht onder de nieuwe Wet Natuurbescherming. Dat lukt ze, zolang natuurclubs hun kaplust met rapporten vol Natura 2000-doelen en ‘PAS’-doelen inkleden.

De omringende cultuursteppe, waar de plantaardige productie doorgaans hoger licht dan op de droge hei

Eerder in de jaren ’80 subsidieerde de overheid juist de aanplant van bos op landbouwgronden. Met het vervallen van de subsidieregeling, en stijging van landbouwgrondprijzen werd dat bos weer gekapt. Daardoor werd er in 2013-2017 ook 2283 hectare bos in landbouwgrond omgezet.

Ook zou 1859 hectare bos in bebouwd gebied zijn omgezet. Een voorbeeld is de verdubbeling van de N31 bij Harlingen, waarvoor bos werd gekapt.

Ook hier zaagt Staatsbosbeheer er lustig op los

Daarnaast keert het Nationaal Groenfonds subsidies uit voor het (stimuleren van het) kappen van bos, met subsidie voor de bouw van Biomassacentrales bij Ede en in de Flevopolder. Die krijgen dan SDE+subsidies van RVO om bos te kappen en verbranden.

Hier heet dat ‘groene energie’, in de Derde Wereld ‘landdegradatie door ontbossing’, en heb je hele REDD-programma’s om te zorgen dat de bevolking van haar eigen bos afblijft…

Oorspronkelijk was dat Groenfonds juist bedoeld, om bijvoorbeeld bos dat bij infrastructuur verloren gaat (bv bij verbreding A28 Hilversum) te compenseren. Nu compenseren ze boskap dus met nog meer boskap, en dat noemen ze CO2-beleid. (…) Wanneer je boskap vermomt als ‘snoeihout’ of ‘natuurherstel’.

Boskap en afplaggen om expres arme grond te behouden die weinig CO2 vastlegt = ‘natuurbeheer’

Die nationale praktijk is op zijn minst opmerkelijk. Want als je elders dat bos kapt, dan heet dat plots CO2-emissie door landgebruiks-verandering.

Sterker nog: als een boer landbouwgrond gebruikt die volgens CO2-zondenrekenaars als Hans Blonk Consulting ook ‘natuur’ had kunnen zijn… dan hangt Blonk met Wageningen UR en de overheid een CO2-schuld aan de boerenbroek.

Dus je kunt je afvragen: waarom moeten natuurclubs dan NIET hun CO2-emissie door boskap elders compenseren? Het lijkt er nu op dat wanneer je Natuurmonumenten betaalt om bos te kappen, dat je dan natuur ‘herstelt’.

Maar als je Face the Future en Trees For All (werken samen) geld betaalt om bomen in de Derde Wereld te planten (Oeganda) ter CO2-compensatie dan heet het ook natuurherstel.  Dus bomen kappen en bomen planten is allebeide natuurherstel. Eh? En beide heten ‘Het Goede Doel’ met CBF-keurmerk.

Een Senior Carbon Advisor, het zijn Interessante Tijden

Wageningen een bakermat van CO2-aflaten met bomen
Nederland stond met Wageningen UR en de Nederlandse overheid in 1990 aan de basis van de CO2-compensatieindustrie via bomenplant. Het belang van de overheid was, dat zij anticiperend op komend kllimaatbeleid vanaf 1992 (Rio Aardetop) zo een CO2-compensatiemiddel kon reserveren op goedkope grond in het buitenland.

In Nederland loont de plant van bos niet op landbouwgrond, omdat de grond hier zo duur is: wel 50 duizend euro per hectare. CO2-compensatie richt zich dus traditioneel op de Derde Wereld-landen waar je voor een prikje grond kunt krijgen, mits je met de corrupte overheden daar goede connecties hebt.

In 1990 zouden de gezamenlijke nutsbedrijven hun CO2 compenseren via Stichting Face met projecten in Oeganda. Zij veranderden hun naam later in Face the Future.

Die stichting werkt met 1 projectdirecteur Martijn Snoep vanuit de Hollandse weg in Wageningen. De Klimaatneutraal Groep kwam in 2002 voort uit Face the Future. Van 2002 tot 2006 heetten ze even Business for Climate BV. Blijkbaar zat er weinig business in zonder dwingende overheids-regulering.

Handelsregister

Die Klimaatneutraal Groep verdween afgelopen jaar uit het Handelsregister. Ze gaan nu onder de meer globalistische naam Climate Neutral Group door het leven: een naam die al sinds 2002 bestaat.

Daar valt ondermeer het ‘compenseer je vliegkilometers’-clubje Greenseat onder.   Voor een tientje per ton Klimaatschuldenlast kun je zowel CO2 compenseren via bomenplant als via ontwikkelings-hulpprojecten. Ministeriële Ambtenarij compenseert hier met publiek geld haar vele vliegreizen.

Het meeste personeel van CO2-bedrijfjes werkte ooit ook voor de overheid of segmenten van de ontwikkelingshulp-industrie. Een mooi voorbeeld daarvan is de consultant van Trees for All, Sjaak de Ligt die van 1992 tot 2001 voor Face werkte, en daarvoor bij het huidige Oxfam Novib en het Ministerie van LNV.

Een koolstof-adviseur bij Climate Neutral Group. Het zijn Interessante Tijden

Climate Neutral Group
Een volle dochter van Face the Future volgens het KVK-register is de stichting ‘Forest forever.nl Die stichting werkte met Greenchoice samen om CO2 te compenseren via bosplant in Uganda. Maar de link forestforever.nl linkt direct door naar de Climate Neutral Group, een bedrijf met 20 mensen personeel aan de Arthur van Zwendelstraat in Utrecht.

Een andere dochter van die Climate Neutral Group, Echt Goed– verkoopt ook houtskool-briketten van Europees gekapt bos. (met FSC-keurmerk!)

Valt onder de Climate Neutral Group

Het lijken dus vooral ontwikkelingshulp-clubs. Een voorbeeld is een biogas-project in Cambodja dat ze met HIVOS samen uitvoeren. En Windturbines in India, terwijl je voor die windturbines bos moet kappen en vegetatie verwijdert.

Die zelfde tendens als ‘Klimaat is ontwikkelingshulp met andere argumenten’ zie je ook bij het Anglo-Amerikaanse Trees for the Future, dat 29 jaar bestaat en dus 1 jaar VOOR Face werd opgericht. Daar is oa de Clinton Foundation partner in.

Hier krijg je in Nederland subsidie voor, plots is het ‘natuurbeheer’ of ‘heideherstel’….

Ook het Nederlandse HIVOS – dat met Climate Neutral Group samenwerkt – gebruikt haar koloniale netwerk om via CO2-zondenfinanciering aan geld te komen, voor dat biogasproject in Cambodja

Subsidieclub HIvos (80 miljoen euro subsidie per jaar)

Maar als je het HIVOS jaarverslag bekijkt zie je dat deze linkse subsidie-onderneming in 2016 met CO2-zondencompensatie slechts aan 7 duizend euro kwam. Dat steekt mager af bij de 80 miljoen euro overheid-subsidies, die 2/3de van het totaal-inkomen uitmaken van deze linkse subsidie-onderneming.

…maar in verre landen heet het plots ‘ontbossing’ en moet je betalen voor het planten van een boom… Trees for the Future.

Je krijgt ook bij Face the Future niet de indruk dat hier giga-bedragen worden omgezet, in de orde van tienduizenden euro’s per jaar. Climate Neutral Group doet het in de miljoenen.

Bij al dat gecompenseer van onze zonden in verre landen, vraag je af: hoe weten ze nu hoeveel CO2 ze per hectare kunnen vastleggen? En waar ligt al die grond, die blijkbaar tot nu toe van niemand was. Tot er een linkse ontwikkelings-werker of ambtenaar komt met een zak subsidies en carbon credits om die grond op te kopen.

Of om de grond-eigenaren te vragen dat ze de geplante boompjes dan wel 100 jaar lang laten staan. In landen zonder functionerende overheid met corrupte regeringen als Oeganda en Bolivia.

Ooit had Nederland dankzij de ontbossing wel een half miljoen hectare heide, nu rest daarvan minder dan een tiende door (spontane) bebossing en omzetting in landbouwgrond

Waar en hoeveel CO2 leg je per hectare vast?
Het ene segment van de milieubeweging/overheid roept dat de wereld overbevolkt is en dus teveel mensen op te weinig land. Het andere segment- dat land nodig heeft voor bomenplant- roept iets geheel anders.

Face the Future stelt dat er wel 2 miljard hectare ‘gedregradeerd land’ beschikbaar zou zijn voor hun bomenplant. Dat zou wel 20 procent van alle landoppervlak ex Antarctica en Groenland bedragen. Sinds wanneer is die grond dan ‘van niemand’?

Die zelfde claim zien we terug bij Trees for All, met de integere Jan Paul van Soest in de Adviesraad en het ondraaglijk lichte milieu-huppelmeisje Louise Vet:

Nergens bij de CO2-handelaren vind je een omrekening per hectare: hoeveel CO2 per hectare leg ik vast. Eerder in 2007 wist Tros Radar bij Greenseat het volgende los te krijgen. Ze compenseerden toen 350 duizend ton CO2:

Ongeveer 50 bomen moeten een jaar groeien om 1 ton CO2 op te nemen. In 2006 is 75.000 ton CO2 gecompenseerd via bosprojecten. In totaal gaat het hier dus om ongeveer = 3,75 miljoen bomen. Het betreft hier 7.500 hectare of 15.000 voetbalvelden.

Dus dan zegt Greenseat dat 1 hectare met nieuw bos in een jaar 10 ton CO2 opneemt.

Dat lijkt evenveel als wat een grasland van de boer opneemt, als dat 10 duizend kilo droge stof produceert. Als Fryske Gea de Shapedobbe (50 ha) nu eens zou beplanten met bomen in plaats van dit te degraderen tot verarmde heide met winderosie-land als stuifzand ( ‘natuurbeheer’), dan zou ze dus 500 ton CO2 per jaar vastleggen.

Schapedobbe van Fryske Gea. Waarom moeten hier dan GEEN bomen groeien, maar elders waar niemand er toezicht op heeft WEL?

Trees for all stelt elders dat je ongeveer 100 miljard ton CO2 op 2 miljard hectare grond kan opnemen, dus 50 ton CO2 per hectare. Hoe ze dat berekenen is volslagen duister. Dit Treesforall-jaarverslag (2013) geeft hier verder deze uitlleg (blz 16)

Sinds de start heeft Trees for All gezorgd voor het herstel van 490 ha bos. Volgens de VCS methodologie komt dit overeen met een verwachte CO2 vastlegging van 81.152 ton, over een periode van 30 jaar sinds de start in 2007. Conform de overeenkomst kunnen deze rechten alleen aan Trees for All toevallen.

Dus 490 ha bos legt 81152/30 = 2705 ton CO2 per jaar vast, en dan zit je plots op 5,5 ton CO2 per hectare.

Wat wel grappig is, dat is de claim ‘als we vandaag zouden beginnen zou de aarde weer net zo groen zijn als toen 200 jaar geleden de industriele revolutie- EN DUS ook de ontbossing begon.

Dat is gezwets van de bovenste plank natuurlijk.

Juist de industriele revolutie met haar olie, gas en kolen spaarde overal in Europa het bos, dat eerder aan houtskool voor ijzerwinning, verwarming en scheepsbouw teloorging. Mede dankzij die boskap voor biomassa van VOOR de Industriële Revolutie veranderden in Nederland in afgelopen millennium wel honderd-duizenden hectares bos op de zandgronden in arme heide-velden.

Glasod Rapport, bron van de 2 miljard

  • Rest nog die 2 miljard hectare, waar komt die vandaan?

Uit het Glasod-rapport dat het Wageningse Isric in 1990 samenstelde voor de milieutak van de Verenigde Naties. Dit om in voorbereiding op de Aardetop in Rio de Janeiro in 1992 (toen het ‘Klimaat’ en ‘Biodiversiteit’-beleid werd afgehamerd voor NL en de rest van de wereld) alarm te slaan over bodem-degradatie.

De bodemdegradatie bevat een ‘expert judgement’ van verlies aan bodemvruchtbaarheid (Human Induced Soil Degradation) door bijvoorbeeld afspoeling van grond, en winderosie, maar ook verzilting. (zie bovenste tabel)

Hier zie je de bijgeleverde kaart:

Als je doel is om alarm te slaan, dan lijkt men alvast niet van plan te zijn geweest om lage getallen te produceren. Zie hier de tabel waarin de percentages en hectares staan weergegeven, die 1964 miljoen hectare:

Glasod

Het is volslagen duister hoe je nu bodemverzilting kunt omrekenen in CO2-compensatie.

Dit artikel ‘Mapping the world’s degraded Lands‘ in Applied Geography (2015) van Gibbs en Salmon et al geeft aan dat schattingen van ‘gedegradeerd’ land uiteenlopen van minder dan 1 miljard hectare tot meer dan 6 miljard hectare. De definitie van ‘degradatie’ maakt het verschil.

‘Gedegradeerd land’ met winderosie heet bij ons ‘natuurgebied’

Je kunt ‘degradatie’ bijvoorbeeld meten aan de mate waarin nog plantaardige productie plaatsvindt. Dat is min of meer het zelfde als ‘CO2-vastlegging’ natuurlijk, plantengroei is per definitie de opname van CO2 (en uitscheiding door respiratie).

Wanneer Gibbs en Salmon de resultaten van 4 studies over elkaar leggen, zie je dat de Sahara, woestijnen en de IJskap van Groenland er uit springen. Daar groeit bijna niets, dus noemen ze dat gedegradeerd’. Op ijs groeit niets, dus is er geen plantaardige productie. En waar het nauwelijks regent, daar groeit ook niks.

Maar je kunt een ijskap niet ‘gedegradeerd’ noemen: het is gewoon ijs.

Bron: Applied Geography Gibbs & Salmon et al 2015

Waar bos kan groeien keert het spontaan wel terug
Op Groenland heeft bomenplant alvast geen zin, of op IJsland. En waar de permafrost van de Toendra door klimaatopwarming ontdooit, daar breidt de boomgrens zich zelf al uit. Je kunt ook NIETS planten, en dan komt de vegetatie vanzelf op. Dat zie je in heel Europa. Laat het land met rust, en het groeit dicht tot bos.

Het meeste gekapte Tropisch Regenwoud komt soms al in 10 jaar weer terug als secundair bos, dat minstens zoveel CO2 vastlegt.

Ook expres gedegradeerde grond, maar hier op de Shapedobbe heet dat ‘natuur’, die we van Europa-wege verplicht moeten stimuleren

Dat spontaan opkomen van bos, dat gaan natuurclubs in Nederland juist tegen. Dat noemen ze ‘verbossing’, en het kapotmaken van die ‘verbossing’ dat noemen ze ‘natuurbeheer’, en daar krijgt Natuurmonumenten 40-50 miljoen euro subsidie per jaar voor.

Wat in de ene context dus ‘gedegradeerde grond’ heet, dat heet in Nederlandse context Natura 2000-natuur met eigen Habitat-codes. Maar het artikel van Gibbs en Salmon noemt ook tientallen tot honderden miljoenen hectares voormalige landbouwgrond in bijvoorbeeld Latijns Amerika die ‘verlaten’ werd.

Dan trekken mensen naar de stad. Dat gebeurde afgelopen halve eeuw ook in Europa. Nationale Parken als ‘Sierra Nevada’ in Spanje werden ‘natuurgebied’ omdat de boerengemeenschappen naar de Costa trokken voor werk in de horeca.

Rewilding Europe Capital

In Oost Europa, Frankrijk, al die spookdorpen en verlaten landbouwgronden. Die groeien spontaan dicht met bos. Dus je hebt helemaal geen CO2-compensatiebedrijven nodig om te zorgen dat bos weer bos wordt. Tenzij je haast hebt en een inkomstenbron zoekt voor ontwikkelingshulp.

…op Europees niveau via Rewilding Europe

Het ‘Rewilding Europe’-initiatief krijgt juist LIFE+-subsidie van ondermeer de Europese Commissie om in bijvoorbeeld de Roemeense Donaudelta de spontane verbossing tegen te gaan. Door er kuddes grazers los te laten. Dat noemen ze ‘rewilding’, het met menselijke bemoeienis de verwildering in gewenste richting sturen.

Waarom is het tegengaan van ‘verbossing’ dan geen CO2-emissie? En als je bos kapt voor ‘natuurherstel’ ook geen CO2-emissie. En als je er oerrunderen loslaat ook niet, en zo de spontane opkomst van CO2-vastleggend bos tegengaat…

Kraaiheide, kensoort van verarmd en gedegradeerd land

Maar wanneer een boer zijn koeien er loslaat en er grasland van maakt, dan heet het plots LUC-emissie, en ‘Geblokkeerde Koolstofvastlegging’ (zie Blonk Consulting 2008 en 2013) Ook kun je juist via landbouw met goede bemesting en permacultuur de bodem herstellen. Dan heb je zowel landbouw-opbrengst als bodemherstel.

Trudy vond het allemaal wel best

Conclusie: Natuurmonumenten moet bomen planten in Bolivia
Wanneer je beweert dat per hectare bos wel 5 ton CO2 per jaar wordt vastgelegd (zoals Trees for All beweert) of zelfs 10 ton (Greenseat), dan is er dankzij ‘natuurherstel’ in Nederland dus in 4 jaar tijd wel 4x 10 x 7781 ton CO2-emissie door natuurclubs veroorzaakt, 3.1 Megaton CO2.

Als je de rekenmethodes van deze stichtingen en overheden hanteert. Of die rekenmethodes kloppen niet, en dan hebben die bedrijfjes en stichtingen een probleem. Of ze kloppen wel, en dan moeten natuurclubs ook hun CO2-zonden compenseren. Dat ze hier het met subsidie gekapte bos voor heideterreintjes compenseren met bomenplant in Bolivia.

Dan wil Trees For All Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer vast wel bijstaan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *