Mensenrechten (1948) grafschrift Humanisme (vrije wil)

De Literatuur voor vandaag: John Carroll, ‘de teloorgang van de Westerse Cultuur’…

Wie zich wil beroepen op de Verklaring van de Rechten van de Mens (1948), beroept zich op het Grafschrift van het Westers Humanisme. 

Die 30 artikelen (met uitzonderingsbepaling artikel 29) ademden het in twee wereldoorlogen vermoorde geloof, dat de mens zijn eigen lot kan beschikken volgens de (on)heilige humanistische drie-eenheid van ego, rede en vrije wil.

De literatuur van vandaag: ‘De teloorgang van de Westerse Cultuur’ van John Carroll, onderbouwt die observatie, gecombineerd met de moderne praktijk. De vaccinatiespuit en lockdown forever tonen de overwinning van de concurrerende visie, omlijst door staatsagressie: je hebt geen vrije wil.

Uitverkozen tot brandhout (Landgoed Eijsinga)

Sommigen zijn meer mens dan andere mensen (‘de meeste mensen deugen’)
Het Europese Hof voor de Rechten van de Mens bepaalde nu, dat sommige ego’s, ikken en vrije willen meer vrij zijn dan anderen. Zij die het geld en de macht hebben, mogen net als de Feodale Soeverein met geweld (de spuit) uw lijf doorboren, en zij mogen uw kinderen aan uw ouderlijke macht onttrekken.

Wat is hier de fundamentele idee? Vrije wil bestaat niet. Je hebt geen keuze.

Er is alleen Noodzaak, en Het Lot. En wie beschikt die omgang met Noodzaak? De Staat, als vervanger van God met haar ‘deskundigen’, de priesterkaste. Bij welke wereldvisie hoort dat idee? Bij het materialisme (naturalisme) van Darwin, Huxley, Bill Gates en navenante determinisme.

Determinisme is de atheïstische variant op Protestantse Predestinatie.

Het Sola Fide (alleen door genade/geloof, uitverkiezing) van Luther betekent hier nu ‘overgeleverd aan staatswillekeur’, net als in de Sovjetunie. De Staat vraagt uw blind geloof, of anders word je verketterd door haar media en corrupte ambtenarij.

Dit is slechts de neoliberale aftakking van kapitaalconcentratie via staatsmacht. Zoals socialisme slechts een reactie op liberalisme is, maar geen andere filosofie. Het is failliet humanisme, overgaand op transhumanisme. Verlossing door Technocratie, omdat ‘het vlees’ te zondig is moeten we technisch verbeterd.

Uitverkozen tot brandhout (Landgoed Eijsinga)

Leven uit genade/uitverkiezing…
Al vaker heb ik biologen als Richard Dawkins gezien als de Oliver Cromwell van het biologisch determinisme. Maar zelden viel het me zo helder voor ogen als na lezing van ‘De teloorgang van de westerse cultuur’ over de zelfmoord van het Westen door 500 jaar Humanisme van John Carroll.

Door Carroll snap je eindelijk, dat Luther de katholieke kerk niet zozeer aanviel, als wel het Humanisme van derderangsfilosoof Erasmus. Wie de praktische urgentie van die daad van 500 jaar terug niet begrijpt, die moet nu verder lezen. Ik probeer dat spanningsveld je uit te leggen, met 1 simpel beeld.

Het Humanisme stelt ‘IK ben.’ Haar tegenpool stelde ‘ik BEN’ (die ik ben, net als God in OT). De klemtoon bepaalt de kijk op leven, wie er aan het roer zit, wat het grootste is in je leven. JE leven of je LEVEN.

Bij de ene visie is de dood het deksel op je neus. Bij de andere heb je Christus die de dood van de dood afkondigt, het Zijn boven het ego.

Uitverkozen tot brandhout (Landgoed Eijsinga)

Uitverkiezing/determinisme amoreel
Zoals Luther inzag, maakt de IK van het humanisme en de eigen aanspraak op vrije wil de afschaffing van Christus onvermijdelijk. Erasmus marchandeerde, hij liet wat rede en vrije wil toe. En zijn argumentatie klinkt je uiterst redelijk in de oren: Uitverkiezing valt niet te rijmen met moraliteit. Maar zijn marchanderen, maakte dat Erasmus geen vaste grond onder de voeten had die Luther wel kon claimen met ‘ik sta hier en kan niet anders’…

Erasmus klinkt als iedereen zou redeneren:

Zonder vrije wil, dus mensen zonder echte macht over zichzelf, dan schaf je moraliteit af. ‘Het is alsof je tegen iemand die aan de ketting ligt zou zeggen, kom hier!’ antwoordde Erasmus aan Luther. En wat als je zo gedetermineerd bent, dat God je dus eigenlijk dwingt om het slechte te doen? Dan zou gerechtigheid iets absurds worden: ‘Hoe kan een veroordeling rechtvaardig zijn, als de rechter zelf de mens tot slechte daden dwingt’.

Maar de uiterste consequentie van dat standpunt liet hij in het luchtledige hangen, zo zag Luther. Carroll schrijft:

Sola fide was de gemakkelijke helft van Luthers Reformatie geweest, hij begaf zich nu op moeilijker terrein waar, tegen alle rede in, de wil niet telt. Daar draaide alles om. Als Erasmus won, was het met Christus gedaan. De geschiedenis van de volgende vijfhonderd jaar zou bewijzen dat Luther gelijk had.

Het niet bestaan van de vrije wil is de crux van de Reformatie.

Uitverkozen tot brandhout

Meesteres Rede, ‘hoer van de duivel’ (Luther)
Bij een onfeilbare God (of zoals nu ‘Staat’, de god der goddelozen) is geen plaats voor menselijke vrijheid. Het menselijk individu is nietig, onwetend en machteloos. ‘Alleen samen kunnen we…’ Dat mensen rede noch vrije wil hebben, kun je overal nu om je heen zien. Al die mensen met bekbeugeltjes, die redeloos de massamedia absorberen.

Al die ‘eigen meningen’ die vooral uitingen van angsten en verlangens zijn. Zij die pas op de plaats houden, hebben dat ook niet te danken aan zichzelf. Dat past bij een bepaald persoonlijkheidstype. En dat heb je ook niet zelf bepaald.

Luther schreef in ‘De Slaafse Wil’ (1523) tegen de menselijke rede dat ‘als men zich in zijn gedrag op het oordeel van de menselijke rede baseert, is men gedwongen te zeggen dat er of geen God bestaat, of dat God onrechtvaardig is.’ Oftewel, je maakt God (‘het lot’ bij Griekse tragedies) steeds kleiner tot Hij irrelevant wordt. (God of the gaps, zoals men dat ging noemen).

Zet de rede op gelijk voetstuk qua autoriteit, en God verdwijnt als Autoriteit. Dan krijg je Theo Maassen die op het podium een kruisbeeld aflikt. Je hebt ook niet zoiets meer als ‘een roeping’. Jedoemaarwat. De houding van Ignorance is Strength die de moderne medemens typeert.

Gedoemde bomen, Landgoed Eijsinga

Leven, een paradox
Het antwoord van Luther was om van het ‘ik’ helemaal niets te maken, nietigheid ten opzichte van God. Dus je maakte het IK van het humanisme tot een gefluisterd ik, en het ‘ben’ uit het Humanisme tot het BEN. Het ZIJN dicteert.

Met goede werken ontvang je geen genade, roeping of openbaring, die je leven definitief de goede kant op stuurt. Het werkt precies andersom bij Luther(en Paulus in de Galaten-brief) Wie is uitverkozen zal ook goede werken doen, maar goede werken maken je nog niet ‘geroepen’. De genade kan alleen van Christus komen. Zo kom je tot de paradox van het protestantisme:

  • de mens kent geen vrijheid, toch is hij verantwoordelijk.

Zo bracht Luther volgens Carroll mensen de enige ‘rots’ tegenover het Humanisme, zodat hij ‘ik sta hier en kan niet anders’ kon stellen:

Alles is voorbeschikt. Jullie lot staat vast. Onderworpen als jullie zijn aan deze allesoverheersende conditie, zal ik jullie de ernst en diepte geven zonder welke jullie dit niet kunnen verduren. Onderworpen als jullie zijn aan deze allesoverheersende conditie, zal ik jullie de ernst en de diepte geven zonder welke jullie dit niet kunnen verduren. Ik zal jullie de weg naar het geloof bereiden, naar het ‘Een Rots’ worden’.

De versie van Calvijn zou worden:

Als een mens geleerd heeft dat hij niets goeds meer in zijn bereik heeft, en dat hij aan alle kanten ingeklemd zit te midden van de ellendigste nood, moet men hem niettemin leren dat hij moet streven naar een goed dat hij ontbeert en naar een vrijheid die hem ontnomen is.

Je gijzelnemer laat je vrij onder voorwaarden…

Eindelijk weer vrij
Hier zien we in de goddeloos-deterministische variant het ‘eindelijk weer vrij als je de spuit neemt’ en ‘Arbeit Mach Frei’ van de nazi’s. Je gijzelnemer die je aan de ketting klonk, belooft je de vrijheid als je de geest aan hem onderwerpt.

De Katholieke Kerk en het Humanisme stonden volgens Carroll veel dichter bij elkaar. De kerk had een stukje vrije wil, boetedoening en zichzelf als autoriteit in het leven van mensen ingebed. Zij hadden de doctrine ‘potestas clavium‘: sleutelbewaarders van de kerk als bruid van christus, met de paus als Petrus.

De Kerk zou zowel haar wereldlijke als geestelijke autoriteit verliezen. Het Protestantisme zou tot eenmanssektes versplinteren. Volgens Carroll was vervolgens Kierkegaard met Nietzsche de laatste grote denker die dat protestantisme voortbracht.

Alle moderne mensen hangen nu bewust danwel onbewust het Liberalisme en humanisme aan. Maar zie dus dat dit geen ‘nieuwe’ gedachten zijn, maar vruchten van een oude clash.

Maar Engelen bestaat wel
Ook Ewald Engelen die bij De Balie aan tafel zat is een ordinaire liberaal en dus humanist. Iemand die in rede en vrije wil gelooft, maar zijn op geloof gebaseerde drijfveren die hem tot Partij voor de Dieren brengen en het klimaatgeloof, daar is hij dan weer blind voor. De balk en splinter.

Engelen bediscussieerde met de gespreksleider de toekomst van, of beter gezegd afschaffing van de open samenleving. Vanaf nu is het Lockdown Forever, tenzij je aan de bevelen voldoet van de medi-dictatuur.

Achter dat idee van Bill ‘you have no choice’ Gates en zijn lakeien Rutte & De Jonge zit een mensbeeld. Niet allerlei praktisch geneuzel, bedrijfsongevalletjes, onbenullige dingetjes bepalen hoe de wereld werkt, of meninkjes, debatjes. Irrationele mechanismen, angst, indoctrinatie bepaalden de toestand waarin we nu zitten.

Zonder de correctie van Het Geloof waar Luther redding voor zocht, Christus als incarnatie van God die de dood gedood heeft.

Determinisme en materialisme zijn nu de staatsleer, vooral bij D666. Hun doctrine krijgt via media-manipulatie praktische bevestiging. Zoals de godfather van Spindoctoring Edward Bernays dat al in 1923 opstelde: 6 massapsychologische mechanismen om de massa te managen.

Goebbels paste ze succesvol toe, en de massa stelde ‘Befehl und wir folgen’. Het gebeurt weer voor je ogen.

Gedoemd als brandhout (Landgoed Eijsinga)

Zo gaat het nu weer opnieuw. De basisdoctrines van het humanisme waren dan ook eigenlijk al 500 jaar terug gefalsificeerd door iedere filosoof die scherp kon denken, zaken tot de essentie brengen. Zoals door Luther.

Het Humanisme was in Nietzsche’s tijd al verpletterend door nihilisme ingehaald zo zag hij. Nietzsche wilde het demonische en de dood met De Wil overwinnen. De Triomf van de Wil…Hij werd krankzinnig.

Zijn erfgenaam Sigmund Freud leerde dat je met ego-versterking de innerlijke demonen kon onderdrukken, de doodsdrift (thanatos). En dus zijn Westerlingen alleen nog wat met zichzelf bezig, de eigen navelstreek, iedere dag als therapie en sedatie.

Maar de oorlog van 1914-1945 beschikte anders dan het Humanisme predikte, waar Dostojevski en echte denkers al nooit aan geloofden. De Verklaring van de Rechten van de Mens werden zo het grafschrift van het secularisme en humanisme, niet ‘het nieuwe begin’, of The New World Order moet de dystoptie Brave New World Zijn .

Mondkapjes

Zo waren die 30 artikelen van de Verklaring van de Rechten van de Mens dus niet de hoogste verworvenheid van Het Westen. Maar de papieren bezegeling van 500 jaar neergang van het geloof in een onheilige drie-eenheid van ‘ego, vrije wil en rede’.

Luther had dus gelijk, hij zag feilloos de zwakte van Humanisme. Mensenrechten staan alleen op papier. Niet op een Rots.

2 Replies to “Mensenrechten (1948) grafschrift Humanisme (vrije wil)”

  1. Er blijft wel vrije keuze echter wordt het leven onleefbaar gemaakt als je de prik weigert namelijk:

    Geen prik, geen werk (voor werknemer)
    Geen prik, geen bedrijf (voor kleine ondernemer)
    Geen prik, geen toegang tot winkel, supermarkt (consument)

    En dit zal steeds verder en verder uitgebreid worden (zie China) totdat het social credit systeem naadloos is ingevoerd en alle handelingen en weigeringen tot op detail nauwkeurig via een centrale CBDC (central bank digital currency) kunnen worden bijgehouden via de persoonlijke blockchain ledger.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *